Windows Server

LDAPS için Kendinden İmzalı Sertifika Üretmek

Neden ve ne zaman?

Kendinden imzalı bir sertifika, bir etki alanı denetleyicisine (DC) LDAPS bağlantısını acil durumlarda hızla açabilir; ancak kalıcı bir tasarım değildir. Kurumsal bir CA’dan sertifika alınana kadar köprü görevi görür.

Tek bir uygulama tek bir DC’ye bağlanıyorsa kurulum basittir: sertifikayı oluşturur, uygulamaya bu sertifikaya güvenmesini söylersiniz. Aynı DC’ye bağlanan her yeni uygulamanın da aynı sertifikaya ayrıca güvenmesi gerekir.

İşler, uygulama tek bir DC yerine etki alanı adına (ör. corp.ornek.local) bağlandığında zorlaşır. Birçok üçüncü taraf uygulama bu adı DC Locator yerine doğrudan DNS ile çözer ve her seferinde farklı bir DC’ye ulaşabilir. Bu durumda:

  • Ulaşılabilecek her DC’nin kendi LDAPS sertifikası olmalıdır.
  • Uygulama bu sertifikaların hepsine ayrı ayrı güvenmelidir.
  • Her sertifika, uygulamanın bağlantıda kullandığı adı içermelidir.
  • Her yenilemede güven yapılandırması baştan güncellenmelidir.

Kısacası, kapsamı dar tutulmuş geçici bir çözüm için uygundur; ortam büyüdükçe bir bakım yüküne dönüşür.

Sertifika gereksinimleri

AD DS’nin bir sertifikayı LDAPS için kullanabilmesi için üç şart vardır: Sunucu Kimlik Doğrulaması EKU’su, AD DS’nin erişebildiği bir özel anahtar ve DC’nin FQDN’inin konu (CN) ya da DNS SAN alanında yer alması.

Örnek ortam:

AyarDeğer
Etki alanı denetleyicisiDC01.corp.ornek.local
Etki alanıcorp.ornek.local
IP adresi10.0.0.10

FQDN’i hem CN’e hem SAN’a koymak, ayrıca test için etki alanı adını ve IP adresini SAN’a eklemek pratik bir yaklaşımdır. İki noktaya dikkat edin:

  • Etki alanı adı sihirli değildir. SAN’a corp.ornek.local eklemek sertifikayı tüm DC’ler için geçerli kılmaz; sertifika ve özel anahtarı yalnızca bu DC’ye aittir.
  • IP adresinin türü önemlidir. IP adresi, DNS SAN olarak değil IP Address SAN olarak kodlanmalıdır. DNS=10.0.0.10 göze doğru görünse de doğrulama sırasında farklı bir giriş türü sayılır ve eşleşmez.

EKU olarak yalnızca Sunucu Kimlik Doğrulaması (1.3.6.1.5.5.7.3.1) yeterlidir; LDAPS için İstemci Kimlik Doğrulaması gerekmez.

Sertifikayı oluşturma

Aşağıdaki betik, DC üzerinde yönetici PowerShell oturumunda çalıştırılır. 30 gün geçerli, özel anahtarı dışa aktarılamayan bir sertifika üretir, ortak sertifikayı DC’nin güvenilen kök deposuna ekler ve masaüstüne bir .cer dosyası bırakır.

$fqdn   = 'DC01.corp.ornek.local'
$domain = 'corp.ornek.local'
$ip     = '10.0.0.10'

$cert = New-SelfSignedCertificate `
    -Type Custom `
    -Subject "CN=$fqdn" `
    -TextExtension @(
        '2.5.29.37={text}1.3.6.1.5.5.7.3.1'
        "2.5.29.17={text}DNS=$fqdn&DNS=$domain&IPAddress=$ip"
    ) `
    -KeyUsage DigitalSignature, KeyEncipherment `
    -CertStoreLocation 'Cert:\LocalMachine\My' `
    -Provider 'Microsoft RSA SChannel Cryptographic Provider' `
    -KeyAlgorithm RSA -KeyLength 3072 -KeySpec KeyExchange `
    -HashAlgorithm SHA256 `
    -KeyExportPolicy NonExportable `
    -NotAfter (Get-Date).AddDays(30) `
    -FriendlyName 'Gecici LDAPS'

$cer = Join-Path ([Environment]::GetFolderPath('Desktop')) 'Gecici-LDAPS.cer'
Export-Certificate -Cert $cert -FilePath $cer -Force | Out-Null
Import-Certificate -FilePath $cer -CertStoreLocation 'Cert:\LocalMachine\Root' | Out-Null

# Kontrol
$cert | Format-List Subject, EnhancedKeyUsageList, HasPrivateKey
$cert.Extensions | Where-Object { $_.Oid.Value -eq '2.5.29.17' } |
    ForEach-Object { $_.Format($true) }

-Type Custom bir tercihtir: -Type SSLServerAuthentication varsayılan olarak İstemci Kimlik Doğrulaması EKU’sunu da ekler. EKU açıkça tanımlanınca sertifika yalnızca gereken amaca hizmet eder.

Kontrol çıktısında SAN satırları şöyle görünmelidir:

DNS Name=DC01.corp.ornek.local
DNS Name=corp.ornek.local
IP Address=10.0.0.10

Son satır DNS Name=10.0.0.10 değil, IP Address=10.0.0.10 olmalıdır.

Sertifikayı daha sonra NTDS hizmet deposuna taşımayı planlıyorsanız -KeyExportPolicy Exportable kullanmanız gerekir; aksi halde özel anahtarı dışa aktarılamaz bırakmak daha güvenlidir.

Güven ilişkisini kurmak

Sertifika iki ayrı rol üstlenir: DC’de özel anahtarıyla kimlik kanıtlar, istemcide ortak kısmıyla güven sağlar. Bu yüzden iki farklı depoda bulunur:

DepoİçerikAmaç
Yerel Bilgisayar > KişiselSertifika + özel anahtarDC’nin TLS el sıkışmasında kimliğini kanıtlaması
Yerel Bilgisayar > Güvenilen Kök Sertifika YetkilileriYalnızca ortak sertifikaSertifikaya güven duyulması

Yalnızca .cer dosyasını kök depoya almak DC’ye kimlik kanıtlama yeteneği kazandırmaz. Özel anahtar DC’de kalmalı, hiçbir istemciye kopyalanmamalıdır.

İstemci tarafında ortak sertifikayı dağıtmanın üç yolu vardır:

  • Tek bir Windows makinesi: yönetici olarak Import-Certificate -FilePath C:\Temp\Gecici-LDAPS.cer -CertStoreLocation Cert:\LocalMachine\Root.
  • Birden çok Windows makinesi: bilgisayar GPO’su ile, Bilgisayar Yapılandırması > İlkeler > Windows Ayarları > Güvenlik Ayarları > Ortak Anahtar İlkeleri > Güvenilen Kök Sertifika Yetkilileri altına içe aktarın.
  • Kendi truststore’u olan uygulamalar (Java, konteynerler vb.): güveni o uygulamanın kendi deposunda yapılandırın; işletim sistemi deposu yetmeyebilir.

AD DS’nin sertifikayı yüklemesi

Yeni sertifikanın devreye girmesi için AD DS’nin onu yeniden yüklemesi gerekir. En basit yol DC’yi yeniden başlatmaktır; üretimde bunu bakım penceresine planlayın.

Test sırasında birden fazla uygun sertifika oluşturduysanız, AD DS’nin en son oluşturulanı sunacağını varsaymayın. Gerçekte hangi sertifikanın sunulduğunu mutlaka kontrol edin. NTDS hizmet deposundaki bir sertifikanın, yerel bilgisayar deposundakilere göre öncelikli olabileceğini de unutmayın.

Sık görülen hata

Bağlantı denemesi şu çıktıyla başarısız olabilir:

no peer certificate available
SSL handshake has read 0 bytes

DC’deki Schannel olay günlüğü ise “No suitable default server credential exists on this system” uyarısını verir. Buradaki “credential” bir kullanıcı adı ya da parola değildir; sunucunun sertifikası ve ona bağlı özel anahtardır. LDAP kimlik doğrulaması ancak TLS kurulduktan sonra devreye girer.

Tipik nedenler:

  • CN’de FQDN yerine IP adresi var ve sertifika DC’nin FQDN’ini hiçbir yerde içermiyor.
  • Sertifika oluşturulduktan sonra AD DS yeniden yüklenmemiş.
  • Özel anahtar eksik ya da AD DS tarafından erişilemiyor.

Sorun giderirken her seferinde yalnızca bir değişkeni değiştirin; aksi halde hangi düzeltmenin işe yaradığını kesin olarak bilemezsiniz.

Kimlik doğrulamayı test etmek

Başarılı bir bağlantı, istemcinin hangi doğrulamaları yaptığını tek başına göstermez. Bu yüzden hem olumlu hem olumsuz testler yapmak gerekir.

Windows: ldp.exe

ldp.exe açın, Connection > Connect ile DC’nin FQDN’ini, 636 numaralı portu girin ve SSL seçeneğini işaretleyin. Aynı testi IP adresiyle de tekrarlayın.

Linux: OpenSSL

PowerShell’in dışa aktardığı .cer dosyası DER biçimindedir; önce PEM’e çevirin:

openssl x509 -inform DER -in Gecici-LDAPS.cer -out Gecici-LDAPS.pem
DC_FQDN='DC01.corp.ornek.local'
DC_IP='10.0.0.10'

Testlerde -CAfile ile bu sertifikaya yalnızca o komut için güvenilir; sistem deposuna eklemek gerekmez. Sistem genelinde güvenmek isterseniz dosyayı /usr/local/share/ca-certificates/ altına .crt uzantısıyla kopyalayıp sudo update-ca-certificates çalıştırın.

FQDN testi:

openssl s_client -connect "${DC_FQDN}:636" -servername "${DC_FQDN}" \
  -CAfile Gecici-LDAPS.pem -verify_hostname "${DC_FQDN}" \
  -purpose sslserver -verify_return_error </dev/null

IP testi:

openssl s_client -connect "${DC_IP}:636" -noservername \
  -CAfile Gecici-LDAPS.pem -verify_ip "${DC_IP}" \
  -purpose sslserver -verify_return_error </dev/null

Önemli seçenekler:

Seçenekİşlevi
-connectHedef sunucu ve port
-servernameDNS adını TLS SNI olarak gönderir
-CAfileBu test için güvenilen sertifika
-verify_hostnameSertifikayı beklenen DNS adıyla karşılaştırır
-verify_ipSertifikanın IP Address SAN alanını kontrol eder
-purpose sslserverSertifikanın TLS sunucusu için uygun olduğunu denetler
-verify_return_errorDoğrulama başarısızsa el sıkışmayı keser

-connect tek başına ad doğrulaması yapmaz, -servername ile SNI göndermek de bunun yerini tutmaz. Ad kontrolü için -verify_hostname veya -verify_ip açıkça verilmelidir. Başarılı testte çıktıda Verify return code: 0 (ok) görülür.

Olumsuz test

İyi bir test başarısız da olabilmelidir. Bağlantı yine gerçek DC’ye yapılır, ama doğrulanması istenen IP adresi bilerek yanlış verilir:

openssl s_client -connect "${DC_IP}:636" -noservername \
  -CAfile Gecici-LDAPS.pem -verify_ip '192.0.2.50' -verify_return_error </dev/null

Beklenen sonuç Verify return code: 64 (IP address mismatch) olmalıdır. Bu çıktıda da “no peer certificate available” satırı görünebilir; ancak bu kez el sıkışmada yüzlerce bayt okunmuştur. Yani sertifika alınmış, incelenmiş ve reddedilmiştir. Aynı hata satırı her zaman aynı sorunu göstermez; bağlamı okuyun.

Uçtan uca LDAP testi

OpenSSL testleri yalnızca TLS ve sertifika doğrulamasını kanıtlar; LDAP bağlamasını (bind) ve sorguyu da denemek için ldapsearch kullanılır.

sudo apt install ldap-utils

LDAPTLS_CACERT="$PWD/Gecici-LDAPS.pem" \
LDAPTLS_REQCERT=demand \
ldapsearch -x \
  -H 'ldaps://DC01.corp.ornek.local:636' \
  -D '[email protected]' -W \
  -b 'DC=corp,DC=ornek,DC=local' -s sub -z 10 \
  '(&(objectCategory=person)(objectClass=user))' \
  sAMAccountName displayName userPrincipalName
  • -W parolayı etkileşimli sorar; parola komut satırında ve kabuk geçmişinde kalmaz.
  • -x basit kimlik doğrulama seçer, ancak kimlik bilgileri şifreli LDAPS bağlantısı içinde taşınır.
  • LDAPTLS_REQCERT=demand sunucu sertifikasının doğrulanmasını zorunlu kılar.
  • -z 10 en fazla 10 kayıt döndürür; sonuçlardan sonra “Size limit exceeded” görmek yalnızca bu sınıra ulaşıldığı anlamına gelebilir.

Kullanıcı kayıtları dönüyorsa tüm zincir doğrulanmış demektir: TLS kurulumu, sertifika doğrulaması, AD kimlik doğrulaması ve dizin sorgusu. Bu, 636 numaralı portun açık olmasından çok daha güçlü bir kanıttır.

Süre dolduğunda ve sonuç

Yeni bir kendinden imzalı sertifika, aynı konu ve SAN değerlerine sahip olsa bile istemciler için tamamen yeni bir sertifikadır; güvenin baştan dağıtılması gerekir. Yenileme kontrol listesi:

  • DC’de yeni sertifikayı oluşturun ve AD DS’yi yeniden yükleyin.
  • GPO’daki veya uygulama truststore’larındaki eski sertifikayı yenisiyle değiştirin.
  • Test için kullanılan PEM dosyasını güncelleyin.
  • AD DS’nin gerçekten yeni sertifikayı sunduğunu OpenSSL ile doğrulayın.
  • Uygulamanın kendi LDAP yapılandırmasını (bind, arama tabanı) ayrıca test edin.

Kalıcı çözüm her zaman kurumsal bir CA’dan alınan sertifikadır: tek bir kök güveniyle tüm DC’leri kapsar ve otomatik yenilenebilir. Ancak acil, dar kapsamlı bir LDAPS ihtiyacında yukarıdaki adımlar hem çalışan bir kurulum hem de doğru kimliği kabul edip yanlışı reddettiğini kanıtlayan bir test yöntemi sunar.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

Başa dön tuşu