Anasayfa » Vsphere Standart Switch Üzerinde NIC Teaming Uygulamaları

Makaleyi Paylaş

Virtualization

Vsphere Standart Switch Üzerinde NIC Teaming Uygulamaları

ESXi Server yapılandırılması sırasında, kafa karıştıran konulardan birtaneside maksimum performans ve kararlılık için hangi Network Load Balancing seçeneğinin aktif edileceğidir.  Virtual Standart Switch ile toplamda dört adet uygulanabilir politika bulunmaktadır.

clip_image002

Route based on the originating virtual switch port ID :

Varsayılan olarak gelen ve en çok tercih edilen seçenektir.  Tercih edilme sebebiyse, diğer seçeneklerin nasıl çalıştığı hakkında bilgi sahibi olunmaması nedeniyle varsayılan olarak kullanılmasıdır J. Bu yöntem kullanıldığında, sanal ethernet kartı, uplink port grubu içinden kendisine birtane fiziksel ethernet kartı seçer ve dış dünya ile haberleşmede her zaman o portu kullanır. Olası bir bağlantı probleminde, sanal makinalar farklı bir fiziksel ethernet kartına yönlendirilir.

Fiziksel ethernet kartlarının,  sanal network kartları ile ilişkilendirilmesi sanal sunucuların Power ON durumu sırasında ya da hata durumunda gerçekleşmektedir. Fakat bu işlem sırasında sunucuların ürettiği veya ihtiyaç duyduğu bandwith miktarları dikkate alınmaz. Bu sebepten dolayı bize tam olarak bir yük dengelemesi sağlamamaktadır.

Sponsor

Gelin bu durumu test edelim. 3 adet sanal sunucunuz ve 2 adet fiziksel ethernet kartınız olduğunu düşünün.

clip_image004

Power On durumuna göre 2 adet VM tek bir fiziksel kartı kullanacak, 1 VM diğer ethernet kartını kullanacaktır. Bunu esxtop yardımıyla gözlemleyebiliriz.

clip_image006

Olası bir hata durumunda 3 VM ‘de tek bir ethernet kartını kullanmaya başlayacaktır. Problem giderildiğinde ise herşey eski haline dönecektir.

clip_image007

Route based on source MAC hash:

Bu yöntemde, ESXi bizim için ufak bir matematik hesabı yapar ve bu hesaplamada değişkenler sanal sunucuların MAC adresleri ve Uplink Portlarının sayısıdır. Bu hesaplama için kullanılan formül aşağıdaki gibidir.

Uplink Port = HEX(VM MAC Address) mod (Uplink Sayısı)

Şimdi bu hesaplamayı test ortamımız için gerçekleştirelim;

Client 1    = (00505691f2d7)mod2   = 1

Client 2    = (005056918a37)mod2   = 1

Client 3    = (0050569130e5)mod2   = 1

Hesaplamamız sonucu eğer bu politikayı seçersek üç makinada aynı ethernet kartını kullanıyor olacak. Esxtop yardımıyla bu durumu teyit edelim.

clip_image009

Bu sonuca göre sanırım kaş yapalım derken göz çıkarttık. Şimdi Client3 isimli sanal sunucunun MAC adresini değiştirelim ve sonucu gözlemleyelim.

clip_image011

Görüldüğü gibi Mac adresi değişimi sonrası, sanal sunucu diğer VM ‘lerden farklı fiziksel ethernet kartını kullanmaktadır ve bu durum, Mac adresi değişmediği sürece ve herhangi bir hata durumu meydana gelmemesi durumunda hep bu şekilde kalacaktır.

Use Explicit Failover Order:

Bu seçenekte hiç bir şekilde yük dengeleme söz konusu değildir. Sanal sunucular, Nic teaming grubu içerinde yer alan Aktif Fiziksel Ethernet Portlarından ilkini dış dünya ile haberleşmek için kullanır. Eğer bir hata durumu meydana gelirse sıradaki fiziksel ethernet kartına geçilir.

clip_image013

Aktif ethernet kartının sırasını değiştiriyoruz ve kullanılan uplink portunun değişimini gözlemliyoruz.

clip_image015

Route Based IP Hash

Bu seçenek diğerlerinden farklı olarak fiziksel swith üzerinde de konfigurasyon yapılmasını gerektir ve bundan dolayı zor olarak tanımlanır fakat yük dengeleme (Load Balancing) terimini tam olarak karşılar. Bütün uplink portlarının kullanılması için, ESXi’ miz bu yöntem de biraz fazla matemetik hesabı yapıyor ve aşağıdaki formülü kullanıyor.

 Uplink Portu =  (Source IP Last Octet) XOR (Destination IP Last Octet) mod (Uplink Sayısı)

Formülümüze göre kaynak veya hedef IP adresleri değiştiğinde buna bağlı olarak kullanılmış olan uplink portuda değişecektir.

Şimdi gelelim asıl önemli hususa. Bu politikayı kullanabilmek için fiziksel switcler üzerinde mutlaka link agreation protokolünü konfigure etmemiz gerekmektedir. Fakat burada da en önemli kıstas ESXi ile gelen Virtual Standart Switch sadece static ya da Cisco ‘da bilinen adıyla “On” tipi etherchannel protokolünü desteklemektedir. Yani LCAP kullanmak istiyorsak mutlaka vDistributed Switch kullanmalıyız. Peki, bu çok büyük kayıpmıdır? Sorusuna benim cevabım kocaman bir hayırdır. Çünkü her iki yöntemde de yük dengelemek için aynı politika kullanılmaktadır. Fakat Lcap tabiki yönetim kolaylığı, hot spot port gibi bir kaç yönetim kolaylığını beraberinde getirmektedir.

Cisco Switch üzerinde örnek etherchannel konfigurasyonu aşağıdaki gibi gerçekleştirilebilir.

Switch# configure terminal

 Switch(config)# interface range gigabitethernet0/1 -2

 Switch(config-if-range)# switchport mode trunk

 Switch(config-if-range)# switchport trunk allowed vlan all

 Switch(config-if-range)# channel-group 1 mode on (aslında her şey bu on komutunda J)

Switch(config-if-range)# no shutdown

 Switch(config-if-range)# end

Lütfen Dikkat !!!! : Route Based IP Hash politikası için seçmiş olduğunuz uplink portlarını asla aralarında STACK yapısı olmayan iki farklı switch’e bağlamayınız.  Çünkü bu port grubu tek bir hayali MAC adresine sahip olacağından dolayı, iki farklı switch’in CAM tablosunda aynı MAC adresinin yer alması paketlerin kaybolması ile sonuçlanacaktır. Diğer önemli husus ise Fail Over konfigurasyonu seçeneklerinden mutlaka “Link Status Only” seçilmelidir.

clip_image017

Az bilenen bir konuyu dilim döndüğünce sizlere anlatmaya çalıştım. Faydalı olması dileğimle.

 

Makaleyi Paylaş

Cevap bırakın