Microsoft System Center Yönetim Ailesi

DPM 2012 SP1 ile Workgroup Makineleri Koruma Altına Alma

2013-04-28T16:29:00Z

Merhaba, bu makalemde sizlere çalışma grubundaki yani domain ortamında olmayan makinelerin DPM ile nasıl koruma altına alınacağını göstereceğim.

Mevcut yapımızda;

DPM 2012 sp1 Standart 2008 R2 sunucumuz

2008R2 Standart Workgroup’ ta olan sunucumuz mevcut (WG)

Workgroup ta bulunan makineleri koruma grubuna almak için aşağıdaki adımları takip edebilirsiniz.

Öncelikle aşağıda linkteki portlara izin vermiş olmanız gerekmektedir.

http://technet.microsoft.com/en-us/library/ff399341.aspx

Workgroup ta olan makinenin firewall unu kapatmanız gerekiyor ya da gerekli izinleri fw dan izin vermeniz gerekir.

DPM sunucusu ile WG olan makinenin birbirlerine ping atması ve uzaktan erişim sağlaması gerekir.

WG olan makineye agent yüklemeniz gerekiyor (manuel olarak)

DNS’e elle gerekli kayıtların girilmesi gerekir. Hem DPM sunucunuza hem de WG olan DPM agent yüklenmesini istediğiniz makineye bu kayıtları girmeniz gerekmektedir.

Bundan sonraki aşamada için aşağıdaki komutları WG makinenize girmeniz gerekiyor.

C:\Program Files\Microsoft Data Protection Manager\DPM\bin\SetDpmServer.exe -dpmservername dpm -IsNonDomainServer -UserName DpmagentWG

Devamında size şifre soracaktır ve yapınıza göre GPO şifre kurallarınıza göre bir şifre belirlemeniz gerekecektir.

DPM sunucuza bağlandıktan sonra install deyip standart agent yükleme işlemlerine devam edip oradan attach agent seçtikten sonra computer in a worgroup olanını seçeceksiniz.

Akabinde next diyerek computer name kısmına WG olan makinenin adını, username olarak komutla oluşturdğumuz kullanıcının adını (DpmagentWG) ve şifreyi girmeniz gerekir. Next diyerek kurulum ve yükleme işlemlerini bitiyoruz.

Troubleshooting kısmında aşağıdaki gibi hatalar alabilirsiniz

Burada yapmanız gerekenler host kayıtlarına bakmanız ve özellikle Fw tarafında gerekli izinlerin ve antivirus programlarının kontrol edilmesi, izinlerin verilmesi gerekmektedir.

DPMRA servisini kontrol edin ve eventviewer dan aldığınız hataları kontrol edebilirsiniz. Son olarak DPM ile ilgili hataları aşağıdaki linkten de bakabilirsiniz. Son bir hatırlatma farklı makinelere yukarıdaki komutu yazarken aynı kullanıcı adıyla girerseniz hata alırsınız.:)

http://technet.microsoft.com/en-us/library/hh859398.aspx

Bir sonraki makalede görüşmek dileğiyle esen kalın...

System Center Virtual Machine Manager SCVMM 2012 ile Create Virtual Machine Template VM Şablon Oluşturma

2013-04-28T16:23:00Z

Makalemde elimizde bununa bir VM Sunucumuzu kullanarak yeni bir VM Template oluşturmayı gerçekleştireceğiz. Bildiği üzere bu Template’ lerin bizler için önemi büyüktür. Alınan bu template’ ler sayesin de belirlediğimiz bazı özellikleri sayesinde birden fazla sunucu veya sunucuları kolaylıkla oluşturabiliriz. Bilirsiniz ki bir sunucuyu adım adım kurmak baya zahmetli ve zaman alıcı bir işlemdir işte bu sayede bu zahmetlerden ve zaman kazanmış oluruz.

Tabiki de Örnek olarak göstereceğimiz bu sunucumuzun VM Template oluşturmadan önce yapmamız gerek ve dikkat etmemiz gerek birkaç husus bulunmaktadır. İlki (Örnek olarak göstereceğimiz sunucumuzun stop durumda yani kapalı olması gerekmektedir.) İkincisi (örnek olarak göstereceğimiz sunucumuzun clonelama işlemi ile bir kopyasını oluşturmalıyız çünkü Template olarak kullanılacağında VMM 2012 üzerinden silinecektir.)

Bu işlemlere dikkat ettikten sonra VM Template oluşturma işlemimizi gerçekleştirmeye geçelim,

VMM Konsolumuzu açtıktan sonra Hyper-V hostumuzun içerinde bulunan Sanal Sunucumuzu Template olarak kullanacağız. Bunun için mevcut Sunucumuz üzerine sağ click yaparak Create’ e geliyoruz ve Create VM Template diyoruz.

Karşımıza gelen bu uyarıda Örnek Sunucu olarak kullanacağımız bu sunucumuzun bu işlem sonrasında silineceğini bu işlemi yapmadan önce bu sunucumuzun clonelanarak bir kopyasının alınması gerektiği uyarını veriyor. Eğer yukarıda belirttiğim önemli hususları yerine getirdiysek Yes diyerek devam ediyoruz.

Karşımıza gelen Tepmlate Identity penceresinde oluşturacağımız bu template’ e bir isim ve açıklama belirliyoruz ve devam ediyoruz.

Configure Hardware penceresinde Şablon olarak oluşturacağımız Sunucumuzun donanımsal özelliklerini belirliyoruz. Donanımsal özellikleri de belirledikten sonra devam ediyoruz.

Karşımıza gelen Configure Operating System penceresinde bu sunucumuzun hangi özelliklerini bulunduracağını belirliyoruz. Identity Information kısmında rastgele bir isim oluşturması için (*) koyuyoruz veya olmasını istediğiniz bir isimde verebilirsiniz fakat tavsiyem (*) koymanızdır. Çünkü kurulumlarda aynı isimde oluşturacağına farklı farklı isimlerde oluşturmasında fayda var.

Configure Operating System penceresinde Admin Password kısmında üç farklı seçenek bulunmaktadır. İlk seçenek seçilirse Local Admin için şifre gerekmediğini belirtir. İkinci seçenek ise kurulumda administrator şifresini belirlemiş olur ve bu şifre ile yapılandırılır. Üçüncü seçenek ise Local Administrator açılırken belirlediğimiz bir Run As account hesabı tarafında açılabilmesini belirleye biliriz. Ben ikinci seçeneği seçerek Local Administrator hesabıma bir şifre belirliyorum.

Product Key kısmında kuracağımız ürünün lisans numarasını buraya giriyoruz. Boş bırakırsanız kurulum esnasında Lisans Numarasını girmenizi isteyecektir. Lisans numarası Template’ den kuruluma işlemi yapılır ken %95’ e geldiği zaman ister. Template’ den kurulum yaparsanız %95 de takıldı sanmayın Via Console’ dan bağlanarak girebilirsiniz.

Time Zone penceresinde sanal sunucunun hangi zaman dilimde olacağını belirliyoruz.

Operating System Penceresinde oluşturacağımız şablon sunucumuzun hangi işletim sistemini kullanacağını belirliyoruz.

SCVMM 2012 ile gelen yeni özelliklerden bir tanesi de Roles kısmıdır. Bu kısmında şablon sunucumuz üzerinde bulunmasını istediğimiz rolleleri ekleyebiliyoruz.

SCVMM 2012 ile gelen özellikler Roles gibi Features lardır. Gene aynı şekilde buradan da şablon sunucumuzun üzerinde bulunmasını istediğimiz featurelarımızı ekleyebiliyoruz. Ben yukarıda gördüğünüz gibi istediğim featureları ekledim.

Networking kısmında bu şablon sunucunun Domaine yapısına dahil bir sunucumu yoksa Workgroup’ da bulunacak bir makine özelliğini mi taşıyacağını belirliyoruz. Domain seçeneğini seçtiğinizde gerekli domain bilgilerini girmeniz gerekmektedir. Ben Workgroup’ u seçerek artık bu kısımda yapacağım bir ayar kalmadı o yüzden devam ediyorum.

Select Library Server penceresinde artık oluşturduğumuz bu template i hangi Library sunucumda tutacağını belirliyorum ve devam ediyorum.

Select Path kısmında Library Server’ ımda hangi lokasyonda oluşturulacağını belirliyorum. Bunun için Library Server Sunucumu seçtikten sonra Browse diyerek sunucum altında bulunan lokasyonumu seçiyorum. OKdiyerek Path’ imi ekliyorum.

Select Path kısmında Library Server’ ımdaki oluşturulacağı lokasyonu belirledik den sonra devam ediyorum.

Summary penceresinde oluşturacağımız template için bilgileri gösteriyor. Gene aynı şekilde View Script diyerek komutlara yaptığı işlemlere bakabilir ve PowerShell Console dan da bu işlemleri yapabiliriz. Artık Creatediyerek VM Template imizi oluşturmaya başlıyoruz.

Örnek Sunucu olarak kullandığımız bu sunucumuzda Sysprep işleminin çalıştığını görüyoruz. Bu işlemin ne olduğu isterseniz biraz açıklayayım Kurduğunuz Pclerde ve Sunucular kurulumdan sonra kendini tanımlayan bir ID oluşur. Bizler bu numaraya SID diyoruz. Yani Aynı network içerisinde bulunan hiçbir Pc veya Sunucunun SID numaraları aynı olamaz. SID numarasının aynı olması bazı sorunlara ve sıkıntılara yol açar. Gördüğünüz gibi SCVMM bunu kendisi yapıyor.

Jobs kısmına geliyoruz ve yaptığımız bu işlemde hangi aşamaların olduğunu ve son durumunu takip edebiliriz. Artık VM Template imiz bitene kadar bekliyoruz.

Yeni VM Template’ imizi başarılı bir şekilde oluşturduk. Karşımıza gelen Warning 10666 numaralı uyarıda pek fazla önem arz etmemektedir. Bu uyarıya bakarsanız (şablon oluşturulurken yapılan donanımsal değişikliklerin desteklenmeyeceğini bildiriyor.)

Library den Templates kısmına geliyoruz ve oluşturduğumuz VM Template imizin başarılı bir şekilde oluştuğunu görüyoruz.

Evet arkadaşlar elimden geldiğince sizlere Virtual Template oluşturmayı anlattım. Makalemizin başında da bahsettiğim gibi bu sayede birden çok sunucu kolaylıkla kurarak zaman ve iş yükünü küçümsenmeyecek seviyede azaltmış olduk.

Umarım sizlere faydalı olacaktır.

System Center Virtual Machine Manager SCVMM 2012 ile Sanal Makinalara Library’ den ISO Dosyası İle İşletim Sistemi Kurulumu

2013-04-28T16:19:00Z

Makalemde Sanal Makinalarımız üzerine Library’ de bulunan ISO dosyalarımız ile İşletim Sistemi kurulumunu gerçekleştireceğiz. Sıfırdan oluşturduğumuz bu sanal makinalarımızın üzerine işletim sistemlerinin kurulumunu gerçekleştirmeliyiz ki faaliyete geçirebilelim. Tabikide bu Sunucularımıza kurulum yapmamız için kurulum DVD’ lerimiz veya hazır ISO kalıplarımızın mount edilmesi gereklidir.

Bunu ISO dosyalarımızı mount etmek için ilk yapmamız gereken,

VMM Konsolumuz dan oluşturmuş olduğumuz sanal makinamızın üzerinde sağ click yaparak Properties diyoruz.

Sanal Makinamıza ait bütün özellikler yapacağı işlemleri yani herşeyi burada bulabilirsiniz. Açılan Properties penceresinde Hardware Configuration kısmına geliyoruz.

Burada Sunucumuzun donanımsal olarak sahip olduğu bütün özellikleri görebilirsiniz. IDE Devices kısmında Virtual DVD drivers kısmına geliyoruz. Bu kısımda Physical CD or DVD Drive kısmında fiziksel sürücüden mi çalışacağını yoksa Library’ de bulunan ISO dosyasından mı kurulacağını belirleyebilirsiniz. Ben Library’ de oluşturduğum ISO dosyasında kuracağım o yüzden Existing ISO image file kısmını işaretliyorum ve Browse ediyorum.

Açılan Select ISO penceresinde Library de bulunan Windows 7 Ultimate ISO’ mu ekliyorum ve Properties penceremi OK diyerek kapatıyorum.

VMM Konsolumdan Sanal Makinamın (Updating..)Update edilerek sanal DVD sürücüsü ne bu Windows 7 ISO dosyamın mount edildiğini gösteren işlemin tamamlanmasını bekliyorum.

Sanal Makinama ISO dosyamın mount işlemi tamamlandıktan sonra Power On diyerek sanal makinamı çalıştırıyorum.

Sanal Makinam Running durumuna geçtinde sonra üzerine sağ click yaparak Connect or View kısmına gelerek Connect Via Console diyerek görsel arayüzden sanal makinama bağlanıyorum.

Gördüğünüz gibi bundan sonraki adımlar kendinize göre yapacağınız standart İşletim Sistemi kurulumu adımlarıdır. Bu kısımda normal kurulu adımlarımızı uygulayarak kurulum işlemimizi gerçekleştiriyoruz.

Gördüğünüz üzere kurulum işlemimizi gerçekleştirdik ve Sanal Makinamız kullanıma hazır duruma geldi.

Evet, arkadaşlar Sanal Makinalarımıza Library mizde bulunan ISO dosyalarımız ile nasıl kurulum yapabileceğimizi görmüş olduk.

Umarım sizlere faydalı olacaktır…

System Center Virtual Machine Manager SCVMM 2012 Self – Service Portalı Üzerinden Sanal Makinaların Oluşturulması

2013-04-28T16:14:00Z

Makalemde sizlere Self – Service Portal üzerinde sanal makinaları nasıl oluşturacağımızı anlatmaya çalışacağım. Bir önceki makalemde Cloud yapısını nasıl oluşturabileceğimizi görmüştük. Self- Service Portalı üzerinden yeni sanal makinalar oluşturabilmemiz için Cloud yapımızın oluşturulması gerekiyordu bizde Cloud yapımızı oluşturduk. Artık üzerinde sanal makineler eklemeye sıra geldi.

Web Browser üzerinde Self – Service Portalımıza Login oluyoruz. Tabiki de hatırlarsanız daha önceden portal yönetimi için oluşturduğumuz tüm yetkilere sahip account’ umuzla giriş yapıyoruz.

Görüldüğü üzere Self-Service Portalımız üzerinde Computers kısmında hiçbir sanal makinamız gözükmüyor. Çünkü hiçbir sanal makinamızı cloud yapımıza dahil etmemiştik. Benim amacım sıfırdan bir cloud yapısında bulunacak sanal makinalar yaratmak. Bunun için sağ kısımda bulunan New Computer butonuna geliyorum.

Web Browser üzerinden açılan yeni sanal makine oluşturma penceremizde gördüğünüz üzere üç önemli kısım bulunmakta.

Target Cloud kısmında oluşturulacak olan sanal makinaların hangi cloud yapısı altına oluşturulacağını belirlemeliyiz. Cloud yapımızı belirledikten sonra olması gereken Creation Source yani kurulumlar için gereken VM Teplatelarimizdir

Creation Source kısmında daha önceden hazırlamış olduğumuz VM Templatelerini kullanacağız. VMM konsoldaki gibi gördüğünüz üzere Hardware Options gibi seçenekler yok gibi konfigürasyonlar bu templatelerimizin içerinde belirlidir. O yüzden yeni bir sanal makine oluşturmak için VM Templatelerine ihtiyacımız var.

System Configuration kısmında oluşturacağımız sanal makinaya bir isim ve açıklama belirliyoruz. Sanal makinamız oluşturulurken Admin şifresinin oluşturulması için Admin Password kısmına şifre belirliyoruz. Product Key kısmına lisans numaramızı girmeliyiz fakat girmediğimizde VM oluşturulmasının sonlarına doğru bu Product Key’ i girebiliriz.

Quota Points kısmı Total (Unlimited) bunun anlamı şuanda üst düzey yetkili ile Login olmamdan kaynaklanıyor. Quota Points’ in açılımı sanal makine yaratma sayısıdır. Anlayacağını belirlediğimiz yetkiler çerçevesinde yönetimi gerçekleştiren kişilere belli bir kota koya biliyor olmamız. Her makinanın bir Quota Point bulunmakta ve düzenlenmediğinde default olarak “1” dir.

Bu kısımda yukarıda gördüğünüz ayarlamaları yaptıktan sonra artık Create diyerek Sanal Makinamızı oluşturma işlemini başlatıyoruz.

Create butonuna bastıktan sonra almanız gereken geribildirim bu olmalıdır. Bazı arkadaşlarımız bahsettiklerine oluşmadıklarını, hata aldıklarını söylüyorlar.

NOT: Eğer hata ile karşılaşıyorsanız ilk bakmanız gereken yer oluşturduğunuz örnek VM Template’ i olmalıdır. Bu geribildirime OK diyoruz Sanal makinamızın başarılı bir şekilde oluşturulduğunu bizlere söylüyor.

Gördüğünüz üzere sanal makinamızın oluşturulma aşaması başlamış durumda.

Oluşturmakta olduğumuz sanal makinamızın Properties’ ine bakıyoruz. Açılan properties penceresinde Latest Job (En Son Yapılan İş) tabına geliyoruz. Gördüğünüz üzere Sanal Makinamız Running durumda, Sanal Makinenın yetkilisi & sahibi ASILMUTLU Domaininde Self-Service Adminim olduğunu, Progress(İlerleme durumu) seviyesinin şuanda kaçta olduğunu ve Current Step(geçerli adım) kısmında şuanda hangi işlemin yapılmakta olduğunun bilgilerini görebiliyoruz.

Sanal Makinamızın oluşturulma işlemi tamamlandı ve çalışır durumda artık Web Browser üzerinden bağlanarak kontrol edelim.

Gördüğünüz gibi Sanal makinalarımıza web browser üzerinden erişim sağladık ve yönetimini yapabiliyor durumdayız.

System Center VMM 2012 ile böylelikle dünyanın neresinde olursanız olun, Hostlarınız farklı farklı lokasyonlarda dahi olsa bütün hostlarımızı ve sanal makinalarımız tek bir merkezden yönetebilme imkanımız var.

Umarım sizlere faydalı olacaktır…

System Center Virtual Machine Manager SCVMM 2012 Cloud Yapısı Oluşturulması

2013-04-28T16:13:00Z

Makalemde sizlere System Center Virtual Machine Manager SCVMM 2012 Self Service Portal kullanımı için gereken bir yapıyı yani Cloud yapısının oluşturulmasını anlatmaya çalışacağım. Bildiğiniz gibi Self Service Portalı üzerinde işlem yapabilmemiz için SCVMM 2012 ile bir Cloud yapısı oluşturmamız gerekmekte. Bizde Sanallaştırma hostlarımızı ve üzerinde bulunan virtual machine lerimizi yönetmek ve gereken işlemleri yapabilmek için bir Cloud yapısı oluşturacağız.

VMM Konsolumuzu açtığımızda VMs and Services başlığına geliyoruz. Gördüğünüz üzere Clouds kısmında istediğiniz kadar cloud yapısı oluşturabilirsiniz. Cloud yapısını oluşturmak için artık Create Cloud butonuna geliyoruz.

Karşımıza gelen General penceresinde oluşturacağımız bu cloud yapımıza bir isim ve yapısı hakkında açık bilgi vermesi için Description kısmına bir açıklama yazıyoruz ve devam ediyoruz.

Resources penceresinde kaynak olarak içerisinde bulunacak host gruplarımızı belirliyoruz. Bizim hyper-v hostumuzu bir grup oluşturup içerisine taşımamıştık o yüzden sadece All Host Grubu gözükmekte bizde All Hostsgrubumuzu seçiyoruz ve devam ediyoruz.

Library kısmına gelene kadar toplam dört adımda işlem yapmadan ilerdim isterseniz size bunlardan biraz bahsedeyim.

Logical Networks kısmı fiziksel alt yapımızda bulunan networkleri dahil etmek istersek buradan logical networkleri ekleye biliyoruz. Ben fiziksel altyapımda bulunan networkleri dahil etmek istemediğimden devam ettim.

Load Balancers kısmıda load balancer oluşturduysanız kullana bilirsiniz. Ben bir load balancer oluşturmadığımdan devam ettim.

VIP Profiles kısmı oluşturduğumuz VIP Templatelerimiz var ise ekleye biliriz.

Storage kısmında eğer yapımıza dahil ettiğimiz storage’ larımız bulunuyorsa bu storage ları ekleyebilirsiniz ben yapıma bir storage dahil etmediğimden devam ediyorum.

Library penceresinde bir kütüphane ekleye bilirsiniz. Ben bir library ekleyeceğimden Browse diyorum.

Karşımıza gelen Select Destination Folder penceresinde yapımızda var olan library leri ve içerisinde bu kütüphanelere dahil edilmiş library path leri bulunuyor. Ben “F” diskimi librarye dahil etmiştim. Cloud yapımım librarysi olarak “F” path imi işaretliyorum OK diyerek onaylıyorum.

Library penceresinde tekrardan devam ediyorum. Add diyerek bir veya istediğiniz kadar kütüphanede paylaşıma açılmış başka folderlarıda dahil edebiliriz. Ben iki tane daha folder işaretliyorum ve OK diyerek onaylıyorum.

Artık Library penceresinde Stored path’ imizi ve paylaşıma açtığımız folder larımızıda ekledikten sonra Next diyerek devam ediyoruz.

Capacity penceresinde kaynağımızın kapasitesini belirlediğimiz kısımdır. Kapasitesi açısından gördüğünüz gibi sanal makine sayısı, Sanal işlemci sayısı, RAM, Depolama kapasitesi gibi özellikleri ayarladığımız pencerededir. Burada Use Maximum altında bulunan kutucukları işaretleyerek Unlimited duruma getirdim tabi kutucuklardan checkleri kaldırarak kendinize göre kapasiteler üzerinde değişiklikler yapabilirsiniz.

Capability Profiles penceresinde Cloud yapımızda hangi tip sanallaştırma hosts larımızın bulunacağını belirliyoruz. Görüldüğü üzere üzerinde üç tip sanallaştırma hostlarını (Hyper-V, Vmware ESX ve Citrix XEN) desteklemekte. Benim yapımdaki Sanallaştırma Sunucularımın Hyper-V olduğundan dolayı Hyper-V yapısını işaretliyorum ve devam ediyorum.

Summary penceresinde oluşturacağımız cloud yapımızın üzerinde yaptığımız ayarların özetini göstermektedir. Finish diyerek Cloud yapımızı oluşturma işlemini tamamlıyoruz.

Jobs penceresinde yeni Cloud yapımızın sorunsuz oluştuğunu görüyoruz.

Artık Self – Service Portal üzerinde Cloud yapımız üzerinde yeni sanal makinalar oluşturabilir, Silebilir ve diğer yönetimsel işlemleri gerçekleştirmeye başlayabiliriz. Böylelikle sanallaştırma hostlarımızı web browser üzerinde istediğimiz işlemleri yapabileceğiz.

System Center Virtual Machine Manager SCVMM 2012 Self – Service Portal User Rollerinin Oluşturulması

2013-04-28T16:08:00Z

Bir önceki makalemde SCVMM 2012 Self – Service Portal bileşenini kurmuştuk fakat giriş yapamamıştık. Çünkü daha önceden bir user’ ımıza bu sisteme erişim ve konfigürasyon yapabilme yetkilerini atama işlemi yapmamıştık bu makalemde ise bu User Role lerini belirlediğimiz yetkili bir kullanıcımızın üzerine atama işlemini yapabilmekteyiz. Rollerimizi atama işlemi yaptıktan sonra bu kullanıcımız Yeni “Create VM, Delete, Start, Restart ve Stop“ gibi işlemleri ve yönetimini belirlediğimiz yetki çerçevesinde yapabilecektir.

Artık Self – Service Portal Kullanıcı Rollerimizi atama işlemine başlayalım…

VMM Konsolumuzu açtıktan sonra Security kısmına geliyoruz ve üst menüde bulunan Create User Role butonuna basıyoruz.

Karşımıza gelen Name and Description penceresinde oluşturacağımız User Role profili için bir isim ve açıklama giriyoruz. Next diyerek devam ediyoruz.

Profile penceresinde oluşturacağımız profil ne yetkilere sahip olabileceğini ayarladığımız kısımdır. Self –Service User kutucuğunu işaretliyoruz. Böylelikle Active Directory’ mizde tanımlı bir user account’ ı üzerine bu rolleri atayacağız ve böylelikle Self – Service Portal yönetimini bu User ile yapabileceğiz. Self –Service User’ ı seçiyoruz ve devam ediyoruz.

Members penceresinde AD’ de bulunan user accountımızı Add diyerek ekliyoruz. Self – Service Portal yöneticimizi bu user üzerine oluşturacağız. User Accountımızı ekliyoruz ve devam ediyoruz.

Actions penceresinde bu user’ ımızın neler yapabileceğini hangi işlemler için yetkisi olduğunu bu kısımdan ayarlıyoruz. Select all diyerek bütün işlemleri yapmaya yetkisi olduğunu belirliyoruz ve devam ediyoruz.

Karşımıza gelen Run As account penceresinde eklediğimiz Self – Service Portal user’ ımızı ekleyebilirsiniz. Ben Run As account olarak daha önceden tanımladığım yetkili kullanıcımı ekliyorum.

Summary Penceresinde oluşturduğumuz profilin Adını bu profile üye AD Account’ ımızı ve yetkilerini gösteren bu özet pencere Finish diyerek Self – Service Portalımız için yetkili profilimizin oluşumunu tamamlamış oluyoruz.

Web Arayüzünden Self-Service Portalımıza yetkilendirdiğimiz Account’ ımız ile giriş gerçekleştirebiliriz ve Hostlarımızın yönetimini web üzerindende gerçekleştirebiliriz.

Evet, bu makalemde sizlere Self – Service Portalı erişimi ve yönetimi için gereken User Rollerini anlatmaya çalıştım. Sizde bu portal için gereken yetkili profili oluşturarak Self – Service Portalına erişimi sağlayarak yönetimini gerçekleştirebilirsiniz.

Umarım Sizlere faydalı olacaktır…

System Center Virtual Machine Manager SCVMM 2012 Self – Service Portal Bileşenini Kurulması

2013-04-28T16:07:00Z

Hatırlarsanız SCVMM 2012 kurulumu yaparken Self – Service Portal rolünün kurulumunu gerçekleştirmemiştik. Şimdi bu Self – Service Portal rolünün kurulumu gerçekleştireceğiz. Self – Service Portal rolü yöneticilerin web ara yüzünden sanal makineler oluşturabilme, bu sanal makinaları yönetmek için kuracağımız SCVMM rolüdür.

Artık Bu rolün kurulumunu gerçekleştirelim…

Kurulum DVD mizi çalıştırıyoruz ve Install diyoruz.

Karşımıza gelen pencere yeni bir feature ekliyeceğimizden dolayı Add features linkine geliyoruz.

Karşımıza gelen Select features to add penceresinde sadece VMM Self – Service Portal bileşeni var zaten kurulumda diğer iki bileşeni kurmuştuk. Kuracağımız VMM Self – Service Portal bileşenini işaretliyoruz ve devam ediyoruz.

Bileşen kurulumumuz için gereken Lisans Sözleşmemizi onaylayarak devam ediyoruz.

Karşımıza gelen Self – Service Portal Configuration penceresinde yapmamız gereken ayarlarımızı yapalım. Portal kurulumu için VMM Server 1 adımda VMM Server’ mızın adını giriyoruz. 2 nci adımda VMM Server’ ımızla hangi port üzerinde iletişime geçeceğini belirliyoruz. Bu port (8100) default port’ dur. Web Server kısmı 3 üncü adımda Self – Service Portalına web konsoldan hangi port’ dan erişim sağlayacağını belirliyoruz. Bu port (80)default port’ dur. 4 adımda bulunan Provide host header for portal Access kutucuğunu işaretliyoruz ve buraya web konsoldan erişim kullanacağımız bir isim belirliyoruz. Bu belirlediğimiz isim sonrasıhttp://vmmyoneetim/ gibi erişim sağlamanızda kullanılacak tanımlayı belirliyoruz. Bu ayarlarıda yaptıktan sonra Next diyerek devam ediyoruz.

Summary penceresinde kurulumun hangi lokasyona yapılacağı hangi portların kullanılacağını gösteren özet görüntümüzde Install butonuna basarak bileşenimizi kuruyoruz.

Self – Service Portal’ ımızı sorunsuz bir şekilde kurduk. Artık kurulum penceresini Close diyerek kapatıyoruz.

Artık yapmamız gereken kurulum esnasında Self – Service Portalına erişim için belirlediğimiz tanımlayıcı isim için DNS sunucumuza giderek tanımlama yapacağız…

DNS Manager konsolumuzu açıyoruz Domain imizi içerisine giriyoruz ve bir Host(A) kaydı oluşturacağız. Kurulum esnasında verdiğimiz erişim adını Host kısmına (vmmyonetim) yazıyoruz IP Address kısmına VMM Sunucumuzun IP adresini veriyoruz ve kaydediyoruz.

Host(A) kaydımızı da oluşturduktan sonra web konsolumuzdan erişim sağlıyoruz. http://vmmyonetim/ adıyla Self – Service Portal ımıza erişim sağlıyoruz. Gördüğünüz gibi Web üzerinden erişimi sağladık. VMM Service yönetici hesabımızla veya Domain Admins üyesi olan bir kullanıcı adıyla girmek istesek bile giriş yapamayacağız. Self – Service Portal erişimi için yetkilendireceğimiz kullanıcımıza roller ve gerek izinleri atamamız gerekmektedir. Bir sonraki makalemde Self – Service Portal erişimi için yetkili kullanıcımızı oluşturacağız.

Umarım sizlere faydalı olacaktır…

System Center Virtual Machine Manager SCVMM 2012 Local Agent Kurulumu ve Host Eklenmesi

2013-03-17T18:56:00Z

Makalemde sizlere SCVMM 2012 ürünü Local Agent kurulumu işlemini gerçekleştireceğiz. Neden lokal agent yükleme işlemini gerçekleştiririz? Domain’ e dahil olmayan fakat aynı network üzerinde bulunan Hostlarımızı (Hyper-V, Vmware ESX, Citrix) SCVMM yönetimimiz içerisine dahil etmek için Local Agent kurulumunu gerçekleştirmemiz gerekir. Local Agent kurulumunu sadece domain dahil olmayan Hostlarımız için yaparız. Yani domain’ e dahil hostlarımıza bu işlemi yapmamıza gerek yok.

Artık Agent kurulumumuza başlayalım…

SCVMM 2012 kurulum DVD’ mizi başlattıktan sonra karşımıza gelen kurulum penceresinde Optional Installations kısmında gördüğünüz Local Agent linkine geliyoruz.

Kuruluma başlıyor bu pencerede next diyerek devam ediyoruz.

Kurulum için gereken Lisans sözleşmemizi okuduktan sonra kabul edip devam ediyoruz.

Destination Folder penceresinde kurulumun hangi lokasyona yapılacağını belirliyoruz. Ben bir değişiklik yapmıyorum default gelen lokasyonunda bırakıyorum ve Next ile devam ediyorum.

Karşımıza gelen Security File Folder penceresi host ekleme işleminde bizler için önem arz ediyor. Yukarıda bulunan This host is on a perimeter network kutucuğunu işaretliyoruz. Security file encryption key kısmına bir şifre veriyoruz. Bu şifre host ekleme esnasında bizlere gerekecektir. Export security file to kısmında içeriği encrypt edilmiş bir şifreli text dosyası üretecektir, Change diyerek bu içeriği encrypt edilmiş text dosyasını nereye export edeceğini değiştirebiliriz. Host eklenirken bu text dosyasını da isteyecektir.

Use a CA signed certificate for encrypting communications with this host seçeneğini seçerseniz şifrelenmiş bir sertifikada kullanabilirsiniz. Yukarıdaki gibi ayarlamamızı yaptık ve devam ediyoruz.

Host network name penceresinde SCVMM Sunucumuz ile iletişime geçmek için Bilgisayar Adınımı kullanacağız yada IP Adresimi kullanacağız onu belirliyoruz. Ekleyeceğimiz hostumuz domainde olmadığından isim çözme servisleri isimi çözmeye bilir. Bu yüzden Use IP Address işaretlenerek agent kurulumu yaptığımız sunucumuzun IP Adresini verdikden sonra next diyerek devam ediyoruz.

Karşımıza gelen Configuration Settings pencresinde VMM Agent’ ımızın SCVMM Sunucumuz ile iletişim kuracağı portlar bulunmaktadır. Default olarak gelen 5986 ve 443 portu dur. SCVMM kurulumu sırasında bağlantı ve dosya transfer portlarında bir değişiklik yapmadıysanız default olarak gelen bu portlar geçerlidir fakat değişiklik yaptıysanız bu portlarıda ona göre değiştirmelisiniz. Ben bir değişikli yapmadan Next ile devam ediyorum.

Gereken ayarlamaları yaptık artık Install diyerek agentımızı kurmaya başlıyoruz. Agent kurulumumuzu tamamladıktan sonra SCVMM Sunucumuza dönerek agent yüklediğimiz hostumuzu ekleyelim.

VMM Konsolumuzdan VMs and Services kısmına gelerek All Hosts’ un üzerine sağ click yapıyoruz. Add Hyper-V Hosts and Clusters seçeneğini seçiyoruz.

Karşımıza gelen Resource location penceresinde ekleyeceğimiz host’ umuzun domain yapımıza dahil olmadığından Windows Server Computers in a perimeter network seçeneğini işaretliyoruz ve Next ile devam ediyoruz.

Target Resources kısmında ekleyeceğimiz hostumuzun bilgilerini giriyoruz. Agent kurulumunda Use IP Address seçeneğini seçtiğimizden dolayı hostumuzun IP adresini Computer name kısmına yazıyoruz. Encryption Key kısmında agent kurulumunda belirlediğimiz şifreyi giriyoruz. Security file path kısmında agent kurulumunu yaparken export ettiğimiz encrypt edilmiş olan SecurityFile.txt’ mizi gösteriyoruz. Host group kısmında oluşturduğumuz host grubumuz bulunmadığından All Hosts seçiyoruz ve Add diyerek yeni hostumuz ekliyoruz ve Next ile devam ediyoruz.

Summary penceresinde ekleyeceğimiz hostumuz hakkında bilgi veriyor bu pencerede Finish diyerek hostumuzu ekleme işlemini tamamlamış oluyoruz.

Artık domainimize dahil olmayan Sanallaştırma Hostlarımızı SCVMM Yönetimimize nasıl dahil edebileceğimizi öğrenmiş olduk. Bu sayede hostlarımızı Local Agent yükleyerek yönetimimize dahil edebiliyoruz.

Umarım sizlere faydalı olacaktır…

System Center Virtual Machine Manager SCVMM 2012 ile VM Template’ den Sanal Makine Oluşturma

2013-03-10T18:57:00Z

Merhaba arkadaşlar daha önceki makalemde sizlere örnek bir sunucu kullanarak template oluşturma işlemini gerçekleştirmiştik. Şimdi bu oluşturulan VM Template imizden Sanal Makine oluşturma işlemini gerçekleştireceğiz.

Artık VM Template imizden yeni bir sanal makine oluşturma işlemin geçelim…

VMM Konsolumuzdan Hyper-V Hostumuzu seçtikten sonra gördüğünüz üzere AD-Server 2008 R2 adında bir sunucumuz zaten var. Şimdi ise bir sunucu daha oluşturacağız. Hyper-V Hostumuzu seçiyoruz ve üst menüdenCreate Virtual Machine diyoruz.

Select Source penceresinde VM Template imizi hazırlamıştık daha önceden o yüzden ilk seçeneği Use an existing virtual machine. VM Template or Virtual Hard Disk seçeneğini işaretliyoruz. Browse diyoruz.

Açılan Select Virtual Machine Source penceresinde önceden oluşturmuş olduğumuz VM Template imizi belirledikten sonra OK diyerek kullanacağımız şablonu alıyoruz.

Kullanacağımız Server 2008 R2 Template imizi belirleyerek devam ediyoruz.

Virtual Machine Identity penceresinde oluşturacağımız sanal makinamıza bir isim ve açıklama giriyoruz. Ben bu sanal makinamı DNS Server olarak kullanacağımdan ismini ona göre veriyorum.

Configure Operating System penceresinde daha önceden nasıl düzenleme yapacağınızı göstermiştim, gerekli konfigürasyonları yaptıktan sonra Next ile bir sonraki adıma geçiyoruz.

Select Destination penceresinde oluşturacak olduğumuz sanal makine’ nın oluşturulacağı yeri belirlediğimiz kısımdır. Sunucumuzun konumlandıracağı yer bir Hyper-V Hostum bu yüzden Place the virtual machine on a host seçeneğini işaretleyerek devam ediyorum.

Select Host penceresinde oluşturduğumuz bu sanal makinanın hangi Sanallaştırma Sunucumuz üzerinde duracağını belirliyoruz, Hyper-V Sunucuma oluşturacağımdan sunucumu seçtiğimde Details kısmında Hyper-V Sunucum hakkında bilgileri gösteriyor. Üzerine oluşturacağım sunucumu seçiyorum ve devam ediyorum.

Configure Setting penceresinde oluşturacağımız sanal makinamızın dosyalarının nereye koyacağını belirliyoruz. Dilerseniz farklı depolama alanlarınız varsa onlara da konumlandırabilirsiniz dosyalarınızı Operating System Settings kısmında oluşturacağımız bu sunucumuza Computer Name kısmında Sunucumuzun adını belirliyoruz ve gerekli düzenlemeler yapıldıktan sonra devam ediyoruz.

Select Networks penceresinde Sanal Makinamıza ait bir network kartı var fakat Not Connected durumda. Bu kısımda hangi networkleri kullanacaksa belirleyebilirsiniz. Ben Network kartlarını sonradan ekleyeceğim için bir değişlik yapmıyorum ve devam ediyorum.

Add Properties penceresinde sanal makinamıza kuracağımız İşletim Sistemini, Eğer Sanallaştırma Sunucumuz kapandığında ne yapacağı veya Sanallaştırma Sunucumuz açılacağında ne yapacağını belirlediğimiz kısımdır. İlk Seçenek olan Action to take when the virtualization server starts kısmında fiziksel sunucumuz açıldığı zaman Sanal makinamızın ne yapacağını belirliyoruz. Ben Sanal Makinamın hiçbir zaman otomatik olarak başlaması istemediğimden Never automatically turn on the virtual machine diyorum.

Delay Start up kısmı otomatik olarak başlamasını istemediğimden dolayı pasif durumda. Fakat Otomatik olarak başla seçeneğini seçseydim aktif olacaktı ve Delay Start up kısmında Hyper-V Sunucum başladıktan kaç saniye sonra başlatılacağını belirleye bilirsiniz.

Action to take when the virtualization server stops kısmında fiziksel sunucumuz kapandığında sanal makinamızın ne yapacağını belirliyorum.

Performance and Resource Optimization kısmında Sanal Makinamız için dinamik optimizasyon işlemini yapmasını istemiyorsak Exclude virtual machine from optimization action kutucuğunu işaretliyoruz ve devam eiyoruz.

Summary penceresinde Sanal Makinamıza ait bilgileri hangi Sanallaştırma Sunucumuz üzerinende barındırılacağı dosyalarının hangi lokasyonda duracağı ve hangi işletim sistemini kullanacağı bilgilerini görüyoruz. View Script butonuna basarak yaptığımız bütün işlemlerin PowerShell komut satırı ile yapmasını istersek açılan text dosyasında kopyalayarak PowerShell konsolumuzdan da yapabiliriz. Artık Create diyerek Sanal Makinamızı oluşturup.

Sanal Makinamızı oluşturma ya başladık artık…

Jobs kısmına geldiğimizde şuanda yapmakta olduğu işlemleri bu işlemlerin hangi sırada yapılacağını ve oluşturma işleminin hangi aşamada olduğunu görüyoruz. Create işlemi bittiğinde oluşturduğumuz sanal makinamıza bakacağız.

Evet, arkadaşlar oluşturma işlemimiz tamamlandı ve yeni oluşturduğumuz Server 2008 R2 Sunucumuzu başlatarak sorunsuz çalıştığını görüyoruz.

Böylelikle oluşturmuş olduğumuz VM Template’ lerinden kolaylıkla ve hızlı bir şekilde Sanal Makinalar oluşturabildiğimizi gördük. Oluşturduğumuz bu VM Template lerinde birden fazla ve çok kısa bir sürede birçok sanal makine oluşturabiliyoruz.

Umarım sizlere faydalı olacaktır…

SCCM 2012 RBA Viewer Nedir ve Nasıl Kullanılır?

2013-03-02T20:57:00Z

RBA modeling ve auditing (RBA Viewer) sccm 2012 ile troubleshooting için kullanabileceğimiz yeni bir araçtır. Peki, RBA Viewer ile ne yapabiliriz birlikte bakalım.

Şunu da eklemekte fayda görüyorum bu toolkit kullanabilmeniz için SCCM 2012 consolu kurmuş olmanız gerekiyor. Yetki olarak Full Admin, Read-Only Analyst veya Security Admin yetkisine sahip olmanız gerekli. Buna ek olarak bu kullanıcıların Tüm security gruplarına ve All Collection lara atanması gerekli. Sql de raporlama için se her zaman ki gibi sql haklara ihtiyacınız var.

İlgili rolleri security roles altından seçip, security rollerini düzenleyebilirsiniz.

Yukarıda kutucukla çevrilmiş butona basarak sccm altyapısı ile ilgili genel bilgiye ulaşabilirsiniz. Ağağıdaki resimde SMSadmin kullanıcısının full admin yetkisine sahip olduğunu söyleyebiliriz.

Collection'a tıklayarak da aşağıdaki bilgilere ulaşabilirsiniz.

Son olarak SCCM 2012 konsoldan atamış olduğunuz yetkileri RBA Viewer tool üzerinden görebiliyoruz. "Run as" e tıkladğımızda check yazan kısma domain adı\kullanıcı adını yazdığınızda sccm konsol üzerinde yapmış olduğunuz ve daha öncesinde security rollerden atamış olduğumuz rolleri buradan görebiliyoruz.

Bir başka makalede görüşmek dileğiyle esen kalın...

System Center Virtual Machine Manager SCVMM 2012 ile Host’ lara Network Interface Card (NIC) Ekleme

2013-03-02T19:48:00Z

SCVMM 2012 ile Hyper-V Host larımıza Network Adapter lerini nasıl ekleyeceğimizi göstereceğiz. Bildiğiniz üzere External, Internal ve Private üç ana network adapter bulunmaktadır. External Adapter Sanal Sunucumuzun fiziksel network adapter’ na bağlanmak için oluşturduğumuz ağ kartıdır. Internal Adapter oluşturmuş olduğumuz sanal sunucularımızın birbirleri ve ana makine ile haberleşmek için kullandığı ağ kartı dır.Private Adapter oluşturduğumuz sanal sunucular ile haberleşmek için oluşturduğumuz ağ kartıdır.

Şimdi ise SCVMM 2012 ürünümüz ile Hyper-V Host’ umuza bir External Ağ Kartı ekleyerek internete çıkmasını sağlayacağız…

VMM Kolsolumuzdan VMs and Services e geldiğimizde Hyper-V hostumuzu görüyoruz. Host’ umuzun üzerine sağ click yaparak Properties diyoruz ve Özellikler penceresine giriyoruz.

Properties penceresinde bulunan Virtual Networks kısmına geliyoruz. Açılan kısımda gördüğünüz üzere şu anda hiçbir network adaptörüm yok. Ekleyeceğiz. Yukarı gördüğünüz Add butonu na geliyoruz.

Oluşturacağımız Network Adaptörümüze bir isim veriyoruz. Network binding kısmında hangi tür bir adaptör oluşturacaksak onu seçiyoruz. Yukarıda burada bulunan Adaptör türlerini ve ne işe yaradıklarını söylemiştim. Ben Sunucumu internet’ e çıkartacağım bunun için External’ ı seçiyorum.

Network Adapter kısmında fiziksel olan network kartımızı seçiyoruz. Host Access kutucuğunuzda işaretleyerek oluşturduğumuz diğer hostlara erişime iz veriyoruz. OK diyerek ekleme işlemimizi tamamlıyoruz.

SCVMM bize bir uyarı veriyor, yapılan bu işlemle birlikte network bağlantımın kesileceğinin bana uyarısını veriyor ve devam edip etmiyeceğimizi soruyor. OK diyerek onaylıyoruz.

Artık Hyper-V Host’ umuza External Network Adapter’ ımızı ekledik. Şimdi oluşturduğumuz adaptörümüzü Sanal Bir Makinamıza ekliyoruz. Bu işlemi burada yapmayacağım daha önce nasıl donanımsal parçalar ekleyeceğinizi anlatmıştım.

Sanal Makinama Oluşturduğum External kartı ekledikten sonra sanal makinamı başlatıyorum.

Sanal Makinamdan artık internete çıkabiliyor ve diğer hostlara erişim sağlayabiliyorum.

Böylelikle SCVMM 2012 ile Sanallaştırma Sunucularımıza Network Interface Card’ lar ekleyebilirsiniz ve sanal sunucularınızı bir birleri ile erişim sağlamalarını sağlayabilirsiniz.

Umarım sizlere faydalı olacaktır.

SCCM 2012 Client Agent Konfigürasyonu ve Uygulama Dağıtımı – Bölüm 4

2013-01-20T18:38:00Z

Makale serimizin son bölümünde agent konfigürasyonu ve yazılım dağıtımına anlatacağım.

Client bilgisayarlarda client agentın yüklenmesi gereklidir. Agentı çalıştıran servis ise ccmexec’dir

Client setting ayarlarını inceleyelim.

SSCM console üzerinde Administration/Client Settings/Default Client Settings özelliklerine giriyoruz.

Her sekmedeki adımları yapınıza uygun şekilde set etmelisiniz.

Daha sonra agentın yüklenmesi için Client Push Installation ayarlarını yapıyoruz. Administration/Site Configuration/Sites/Settings/Client Installation Settings/Client Push Installation kısmına tıklıyoruz.

Client installation ayarını aktif etmek için, yukarıdaki kutucukları işaretleyerek enable ediyoruz. Domain controller tarafına agent yüklenmemesi için alt kısımdaki seçeneği never.. şeklinde işaretliyorum.

Agentı yüklemek için yetkili bir account gereklidir. Accountu burada tanımlıyorum.

Artık clienta agetn yükleme işlemine başlayalım. Yukarıdaki resimdede görüldüğü gibi bir clientı seçip, install client diyorum.

İleri tuşu ile bu aşamayı geçiyorum.

Clientın hangi siteda bulunduğunu seçiyor ve ilerliyorum.

Next ile yükleme işlemini başlatıyorum.

Yükleme işlemi client tarafına başladı. Bu pencereye kapatabiliriz. Şimdi kontrol için windows7 clientımıza geçelim.

Gördüğünüz gibi ccmsetup.exe prosesi çalışmaya başlamış. Bu prosesin işlemi bittikten sonra bakalım.

Gördüğünüz gibi client tarafına agent yükleme işlemi tamamlanmış durumdadır.

Şimdi ise uygulama dağıtımına geçebiliriz

System Center Configuration Manager ile program dağıtım işlemini kolay bir şekilde yapabilmekteyiz. Senaryomuz gereği clienta skype uygulamasını yükleyeceğiz. Önce paket oluşturup daha sonra deploy işlemini yapacağız. Şimdi bu adımları birlikte görelim.

Öncelikle SCCM konsolunu açalım.

Ardından Software Library / Overview / Packages / Create Package tıklayalım.

Dağıtacamız programın source folderını veriyoruz. Bu UNC pathte olabilir, local pathte ( site içinde ). Burada dikkat edilecek olan nokta her program için ayrı bir klasör açılmalı ve program bu klasör içinde olmalıdır.

Örnek: E:\Programs\Skype\skype.exe
E:\Programs\Winrar\winrar.exe

Bu adımda program kuracağımız için yukarıdaki gibi seçim yapıp, ilerliyoruz.

Bu adımdaki command line kısmını kuşanarak katılımsız kurulumda yapabilmekteyiz. Ancak programı dağıtmadan önce command line yazcaksanız test etmenizi öneririm. Yine drive mode kısmında administrative rightsseçebilir, admin hakkı ile kurulum yapabiliriz.

Kurulacak olan işletim sistemi platformlarını burada belirtmekteyiz.

İlerleyerek bu özet ekranı geçiyoruz.

Artık kurulum paketini oluşturduk, bu ekranı kapatabiliriz. Şimdi ise oluşturduğumuz paketi deploy edeceğiz.

Deploy işlemi için, yine SCCM konsol üzerinde Software Library / Overview / Application Management / Packages kısmına geliyoruz. Burada az önce oluşturduğumuz paket üzerine sağ tuş ile tıklayarak, Deploy işlemi yapıyoruz.

Burada collection kısmı önemli, bu kısımda seçtiğimiz birimlere ilgili programlar kurulacaktır. Ben test amaçlı olduğundan tüm hepsini seçtim ve devam ediyorum.

Programları dağıtmak için, distribution point oluşturup ya da varolanı seçip ilerliyoruz.

Purpose durumunu seçiyoruz. Eğer kurulmasını muhakkak istiyorsak Required, kurulum işlemini kullanıcının insiyatifine bırakmak istiyorsakta Available seçiyoruz.

Dağıtıma başlanılacak tarihi schedule edebilmekteyiz. Eğer hemen kurulmasını istiyorsak, New / As soon as possible seçeniğini işaretlemeliyiz, ki bende aynı şekilde yaptım.

Dağıtılan programın, kullanıcı tarafında software centerda görünmesini istiyorsak yukarıdaki gibi kutucuğu işaretliyoruz.

İlerliyoruz.

Özet bilgileri inceleyip, ilerliyoruz.

Deploy işlemi sunucu tarafında tamamlandı, bu pencereyi Close ile kapatıyoruz. Program dağıtımı başlamış durumda. Clientlar bir sonraki sunucu haberleşmesinde kendisine bir program deploy edildiğini anlayacak ve yükleme işlemi gerçekleşecektir. Eğer bu işlemin hemen olmasını istiyorsak client tarafındaki ajanı tetiklememiz gerekmektedir.

Şimdi de kullanıcı bilgisayarına bağlanarak, client işletim sistemi tarafında işlem ne durumda bakalım. Ajanı tetiklemek için;

Client tarafında Control Panel / Configuration Manager kısmını açıyorum.

Ardından açılan pencerede, yukarıda işaretlemiş olduğum iki ajanı, tek tek işaretleyerek Run Now işlemini tekrarlıyorum.

Ardından, yine client tarafında Software Center’a baktığımda ilgili programın kurulduğunu görebilmekteyim.

Faydalı olması dileğiyle.

SCOM 2012 Linux Servis Monitoring

2013-01-13T20:01:00Z

Bir önceki SCOM makalemizde agent yükleme işlemlerinden bahsedip, SCOM 2012 sunucumuz ile Linux sunucumuza agent deploy etmiştik.

Bu makalemizde linux sunucularımızda servisleri nasıl izleyeceğimizi anlatacağız ve gerçekleştireceğimiz senaryoda sendmail servisimiz durduğu zaman alert alacağız.

1 - Scom yönetim konsolumuzda administrator bölümünde UNIX/Linux accounts kısmında "create run as account" seçeneği ile devam ediyoruz.

2 - Monitoring account seçeneği ile run as account oluşturuyoruz.

3 - Oluşturduğumuz run as hesabını profiles bölümünde "unix/linux action account", "unix/linux privileged account" ve "unix/linux agent maintenance account" profillerine ekliyoruz.

4 - Scom 2012 yönetim konslunda authoring tab'ına geliyoruz ve management pack template kısmında add monitoring wizard seçeneği ile devam ediyoruz. Bu pencerede "unix/linux process monitoring seçeneği ile devam ediyoruz.

5 - Sendmail servisimiz durunca alert almak istiyoruz. Name kısmına sendmail ismini veriyoruz ve management pack kısmında custom oluşturduğumuz management pack olan sendmail management pack ile devam ediyoruz.

6 - Select a process kısmından sendmail servisimizin çalıştığı linux sunucuyu ve sendmail servisini seçiyoruz.

7 - Group to target kısmında "Red Hat Enterprise Linux Server 5 Computer Group" seçeneği ile tüm redhat 5 işletim sistemi yüklü linux sunucularımıza uyguluyoruz bu monitor kuralımızı.

8 - Next ile devam ediyoruz ve create diyerek monitor kuralımızı oluşturuyoruz.

9 - Linux sunucumuza gidip sendmail servisini stop ediyoruz.

10- Monitoring kısmında Active Alerts bölümünde aşağıdaki gibi alertimizi gözlemliyoruz.

Bir sonraki makalemizde görüşmek üzere, umarım faydalı olmuştur.

Hoşçakalın…

SCOM 2012 Linux Agent Deployment

2013-01-06T18:44:00Z

Scom 2012 ürünü ile linux sunucularımız üzerinde çalışan uygulamaları management pack’ler yardımı ile monitor edebiliyoruz ve linux sunucularımız için custom monitor kuralları oluşturabiliyoruz. Tabi ki bu operasyonları gerçekleştirebilmemiz için ilk almamız gereken aksiyon, linux sunucularımıza agent yükleme olacaktır.

Bu makalemizde linux sunucularımıza agent yüklerken izleyeceğimiz adımları anlatmaktayız.

1 - Scom sunucusunda kesinlikle agent yükleyeceğimiz linux sürümünün management pack'i yüklü olmalıdır.

http://www.microsoft.com/en-us/download/details.aspx?id=29696

2 - Scom sunucusu kesinlikle agent yükleyeceğimiz linux sunucusuna hostname ile ulaşabilmelidir. Dns sunucusundan "A"(Makine İsmininden IP'yi tarif eden) kaydı açılabilir veya scom sunucumuzun hosts dosyasına kayıt girilebilir.

3 - Scom management konsolumuzda administration tab'ında discovery wizard'ımızı açıyoruz ve UNIX/Linux computers seçeneği ile devam ediyoruz.

4 - Discovery criteria bölümünde add diyoruz.

5 - Discovery scope bölümüne linux sunucumuzun ip adresini veya hostname bilgisini yazıyoruz ve set credentials butonuna tıklayark devam ediyoruz.

6 - Username and password seçeneği ile devam ediyoruz ve alt kısıma linux makinamızın credential bilgilerini giriyoruz. "this account has privileged access" seçeneğini seçip OK butonu ile kapatıyoruz penceremizi.

7 - Discovery criteria pencerimiz aşağıda görülen resimdeki gibi ayarlanmıştır. Save diyoruz ve penceremizi kapatıyoruz.

8 - Resource pool kısmında "all management resource pool" seçeneğimizi seçip discover butonuna basarak devam ediyoruz.

9 - Gelen pencerede agent yüklemek istediğimiz linux sunucumuzu seçiyoruz, manage butonuna basarak agent yükleme işlemini gerçekleştiriyoruz.

10 - Agent yükleme operasyonumuz başarılı bir şekilde gerçekleşmiştir.

Bir sonraki makalemizde görüşmek üzere, umarım faydalı olmuştur.

Hoşça kalın…

SCCM 2012 Discovery Yapılandırma - Bölüm 3

2013-01-06T18:13:00Z

Discovery işleminin amacı yapımızda bulunan kaynakları clientlar, kullanıcı, grup,bilgisayar, Site vb. network üzerinde ip adresi olan cihazlari yönetebilmemiz için ve bu kaynakların Configuration Manager konsolundan yönetebilmemiz için bu bilgiler ortamımızdan toplamak için kullanırız.

Metotlar:

· Active Directory Forest discovery : Bu metot ile Active Directory ortamındaki domainleri, Site’ları ve ip subnet’lerini discover edebiliyoruz.

Enable AD Forest Discovery‘ yi işaretleyerek bu discovery metodunu aktif ediyoruz. Altında bulunan Automatically create AD site Boundaries when they are discovered kutucuğunu işaretliyoruz. Bu kutucuğu işaretlediğimiz zaman discovery sırasında algılanan Site’ lar icin otomatik olarak Site Boundaylarini oluşturur. Alttaki diğer kutucuk ile discovery sırasında algılanan Ip Subnet’lerine göre Ip Range Boundary lerini oluştururuz. Ve son olarak Schedule kısmında bu işlemin ne kadar surede bir tekrarlanmasını ayarlıyoruz.

· Active Directory system discovery method : Bu discovery metodu ile Active Directory ortamındaki computer hesaplarını ve onlara ait olan Ip adresi,Active Directory Site’ı, organizational unit bilgisi gibi bilgileri elde etmemizi sağlar.

Active Directory System Discovery methodumuzu da aktif etmek için yukarıda bulunan kutucuğu işaretliyoruz. Sonra altta bulunan yıldız işaretine tıklayarak Discovery Container oluşturuyoruz.

Path kısmında browser basarak domainimizi seçiyoruz. Tabiki Organization Unit bazinda da discovery işlemini yaptırabilirsiniz.

Ayrıca Active Directory Attributes tabından discover işlemi sırasında computer objesinin hangi attribute’larının discover edilip Site Server databaseine yazılacağını belirleyebiliyoruz. Veya istenmeyen bir attribute varsa buradan discover edilmesini engelleyebiliyoruz.

· Active Directory User Methods : Bu metot bize active directorymizde bulunan kullanıcıları keşfetmemizi sağlar.

Active Directory User Discovery metodunda aynı şekilde yukarıda bulunan kutucuğu işaretleyerek aktif ediyoruz. Sağ kısımda bulunan yıldız simgesine basıyoruz ve discovery edeceğimiz OU veya Domainseviyesinde hangisinde yapacaksak onu belirliyoruz.

· Active Directory Group Discovery : Bu metod ile computer ve user’ların üye oldukları security grupları discover edebiliyoruz.

· Network discovery : Networkte bulunan routerların arp cachelerini, Microsoft tabanlı DHCP sunucuların ip kiraladıkları Client’ları ve SNMP protokolü enable olan aygıtları discover edebiliyoruz.

Network Discovery ile ip ve routerları içeren topoloji discover edebildiğimiz bu metotu yukarıda bulunan Enable network discovery işaretleyerek aktif ediyoruz. Aktif ettiğimizde karşımıza Discovery tiplerinden uygun olanı seçebilirsiniz.

Subnets tabında yıldıza tıklayarak Subnet bilgilerimizi oluşturuyoruz.

Domain kısmında aynı şekilde yıldıza tıklayarak domainimizi belirliyoruz ve OK diyerek bu sekmeyi de geçiyoruz.

· Heartbeat Discovery metod : Bu metod ile Configuration Manager database’indeki update edilmiş DDR’lar korunur. Yani heart beat discovery yardımı ile Site database’indeki kayıtların geçerliliği sağlanmış olur. Update’leri yapılır. Bu metotun disable edilmemesi gerekir. Default olarak her yedi günde bir her Client için heart beat discovery metodu çalışmaktadır.

Active Directory System Discovery metodumuzun üzerine gelerek sağ click ile Run full discovery now diyerek discover islemini baslatabiliriz.

Gördüğünüz üzere networkteki bütün clientlar ve sunucular discovery edilmiş artık hepsi Devices altında görünmektedir.

Faydalı olması dileğiyle.

System Center 2012 | Endpoint Protection

2013-01-06T17:58:00Z

System Center Configuration Manager 2012 ile gelen güvenlik özelliklerinden biride Endpoint Protection’ dır. SCCM 2012 ile gelen ve entegre çalışan bu rol, Microsoft tarafından geliştirilmiş Antivirüs ve Malware korumasıdır. Bu rol sayesinde clientlarımıza güvenlik politikaları uygulayabilmemize olanak tanımaktadır.

Endpoint Protection’ ın bizlere sağladığı imkanlar sayesinde özel antivirüs, malware ve zararlı yazılımlar için kurallar oluşturabilir. Bu oluşturduğumuz kuralları belli gruplara ve istemcilere uygulayabiliriz. Yönettiğimiz clientlarımızda bulunan zararlı yazılımlar, antivirüs ve malwareleri e-mail olarak bizlere raporlamasına kadar birçok özelliğe sahiptir.

Tabikide Endpoint Protectionda clientlara kendi agent’ ını kurmakta. Bu kurulan agent’ ın görevi bulunduğu istemci üzerinde bulunan kritik güvenlik açıklarını ve network üzerinde tespit ederek otomatik güncelleme yaparak güvenlik açığını kapatabilmesi bunun yanında Malware, Spyware ve RootKit koruması sağlayabilmektedir.

Artık sunucumuza bu rolü eklemeye başlayalım…

Configuration Manager 2012 konsolumuzu açtıktan sonra sol bar kısmında bulunan Administration linkimizie geliyoruz. Açılan Administration’ ın içerisinde bulunan Overview’ i açıyoruz. Burada bulunan Site Configuration klasörümüzü açıyor ve Sites’ a geliyoruz. Karşımıza gelen site’ ımız sağ click yaparak Add Site System Roles diyoruz.

Karşımıza gelen Add Site System Roles Wizard penceresinde bize Site’ ımızın bulunduğu sunucu adı – Etki alanı ve Site kodumuz gibi bilgileri görüyoruz bu pencereyi Next diyerek geçiyoruz.

Açılan System Role Selection penceresinde bulunan Endpoint Protection Point’ i seçiyoruz. Karşımıza gelen bu uyarı Endpoint Protection rolünün internet üzerinden güncellemeleri indireceğinden daha öncedenSoftware Update Point rolünün kurulu ve konfigürasyonu’ nun yapılı olması gerekmektedir. Bu uyarıya OK diyerek onaylıyoruz. Endpoint Rolümüzü ekledikten sonra Next ile devam ediyoruz.

Karşımıza gelen Endpoint Protection License Terms penceresinde lisans sözleşmesini okuduktan sonra onaylıyoruz ve Next ile devam ediyoruz.

Microsoft Active Protection penceresinde karşımıza üç tane işlem türü bulunmaktadır. Endpoint Protection Microsoft Active Protection Servisini kullanır. Böylelikle Database updatelerini kontrol ederek güncelleme işlemini yapar. Kendi yapılandırmalarınıza göre sistem oluşan değişlikleri analiz ederek Microsoft’ a bilgi olarak göndermektedir. Basic membership’ i seçiyoruz ve Next diyerek devam ediyoruz.

Sunucumuza Endpoint Protection rolümüzü sorunsuz olarak eklemiş olduk bu pencereyi Close diyerek kapatıyoruz.

Belirli bir süre geçtikten sonra alt kısımda Endpoint Protection’ ımızın geldiğini görüyoruz.

System Center 2012 Endpoint Protection’ ımızı açıyoruz ve Update tabına gelerek elle veritabanımızı kontrol ederek güncelleştirme işlemini yapıyoruz ve böylelikle sunucumuz üzerinde Endpoint Protection aktif edilerek Antivirüs ve Malware koruması altına almış oluyoruz.

Agent’ larımızın istemcilerimiz üzerinde topladıkları bilgiler doğrultusunda gereken güncelleştirmeleri istemcilerimiz için belirlediğimiz kritelere bakarak yönetimini yapabilmemiz için yaptığımız istemci ayarlarımızdır.

Biz Endpoint Protection’ ımızın istemcilerimizi yönetebilmesi için yeni bir istemci ayarları oluşturacağız.

Configuration Manager Konsolumuzu açtıktan sonra Administration kısmına geliyoruz. Overview içerisinde bulunan Client Settings’ e sağ click yaparak Create Custom Client Device Settings diyoruz.

Karşımıza gelen Custom Device Settings penceresinde oluşturabileceğimizi cihaz ayarlarımızı görüyoruz. Burada oluşturacağımız cihaz ayarlarımız sadece Endpoint Protection’ için olacağından Endpoint Protection’ ı işaretliyoruz oluşturacağımız bu agent ayarı için bir isim belirliyoruz. Sol bar da bulunan Endpoint Protection’ a geliyoruz.

Endpoint Protection kısmında istemcilerimiz için yapacağımız ayarlamalarımız bulunmaktadır.

1- İstemcilerde bulunan Endpoint Protection agentlarının yönetilebilmesini sağlamak için kullandığımız ayardır ve bunun için “True” durumda olmalıdır.

2- Endpoint Protection Agentlarının clientlara kurulmasını sağlamaktadır. Bu yüzden bu ayarında durumu “True” olmalıdır.

3- Eğer Endpoint Protection kurulacak olan istemciler üzerinde daha önceden kurulmuş olan bir antivirüs önleme programları gibi bir yazılım bulunuyorsa o yazılımların otomatik olarak kaldırılmasını sağlar o yüzden “True” durumda olmasında fayda vardır.

4- Endpoint Protection kurulumu tamamlandıktan sonra kurulan istemcide bilgisayarın yeniden başlatılıp başlatılamayacağını belirlediğimiz ayarımızdır. Yükleme işlemini iş akışının olmadığı zamanlarda yapıyorsanız “True” yapabilirsiniz, fakat çalışma saatleri içerisinde yapıyorsanız “False” yapmanızda fayda var diğer türlü personel kullanımında aniden yapılan bir restart işlemi veri kayıplarına neden olabilir.

5- Eğer dördüncü ayarımıza “True” dediyseniz istemciye kurulum bittikden sonra yeniden başlatılması için tanıdığımız süreyi belirlediğimiz ayarımızdır.

6- Endpoint Protection agent’ larına ilk tanımlanan malware gibi zararlı yazılımlarının bilgilerini sadece Windows Update, WSUS veya belirlediğimiz bir UNC paylaşımlarından Endpoint Protection agentlarına malware ve antivirüs bilgilerinin bulunduğu tanımlamaların gönderilmesini engellediğimiz ayardır.

Bu ayarlamalarımızı da yaptıktan sonra gene sol barda bulunan Security kısmına geliyoruz.

Security kısmında görüldüğü üzere Read, Modify, Delete, Set Security Scope ve Create hakkına sahip user’ ımızı görüyorsunuz. Benim bu işlemleri yapabilmeye yetkili olan kullanıcım Domain Admin’ im tabi sizlerler kendi oluşturduğunuz userlara da yetkilendirme yapabilirsiniz. OK diyerek bu pencereyi kapatıyoruz ve yeni Endpoint Protection Settings’ imizi oluşturuyoruz.

Oluşturduğumuz ayarlarımızı belirlediğimiz bir gruba dağımını artık gerçekleştirebiliriz. Oluşturduğumuz Endpoint Protection ayarımıza sağ click yaparak Deploy diyoruz.

Karşımıza gelen Select Collection penceresinde dağıtımı yapmak istediğimizi grubumuzu belirliyoruz. Ben Clientlar adındaki grubumu seçiyoruz, test amaçlı olarak bir tane istemci atadım. Bu grubumu seçtikden sonra “OK” diyerek dağıtım işlemimizi başlatıyoruz.

İstemcimize gittiğimizde Task Manager’ a baktığımız zaman SCEPInstall.exe yi görüyoruz. Bu Endpoint Protection kurulumunun başladığını görüyoruz, artık kurulumumuzun bitmesini bekliyoruz.

System Center 2012 Endpoint Protection’ ı artık clientımıza kurmuş olduk.

Bundan sonra Endpoint Protection İstemcilerimizi yönetebilmekteyiz. Daha öncede bahsettiğim gibi istemcilerimizin üzerinde tespit edilen malware ve antivirüsler gibi zararlı yazılımları Sunucumuza raporlayarak bizlere organizasyonumuzda bulunan tehditleri ve zararlı yazılımları bildirecektir. Ve buna dayanarak temizleme işleminizi ve istemcilerimizde koruma işlemimizi gerçekleştirebiliriz.

Endpoint Protection güncellemelerinin download edilebilmesi için Software Update ile entegre çalışması gerekmektedir. Sunucumuzda updateleri belirlediğimiz kriterlere göre bulan ve indiren servisimiz olan WSUS servisi SCCM 2012 ile entegre çalışmaktadır. Aralarındaki bu entegrasyonu da sağlayan rolümüz Software Update Point dir. Bizde Endpoint Protection güncellemelerini yapabilmemiz için software update ile senkronizasyonu sağlamalıyız.

Configuration Manager Konsolumuzu açtıktan sonra Administration’ dan Sites a geliyoruz. Kendi Site’ ımızı görüyoruz ve site ımızı seçtikden seçtikden sonra üs kısımda bulunan Configute Site Components’ i açıyoruz veSoftware Update Point diyoruz.

Açılan Properties sayfasında General sekmesinde kullandığımız portlar bulunmaktadır. Bu portların WSUS kurulumundaki belirlediğiniz portlar ile aynı olmalıdır. Bir değişlik yapmıyoruz.

Sync Settings tabında gördüğünüz üzere senkronizasyon işlemini Microsoft Update’ den yapabiliriz bunun yanı sıra yapımızda bir Upstream Update Sunucumuz var ise oradanda senkronizasyon yaptırta biliriz veya manuel olarakda Software Updatelerimizi ekleyebiliriz. Alt kısımda bulunan WSUS Reporting Events kısmında raporlama günlüğü oluşturulup oluşturulmayacağını belirliyoruz. Ben oluşturmuyorum fakat oluşturulmasında fayda vardır.

Products tabında hangi yazılımlar için güncellemelerin çekileceğini belirtiyoruz. Biz Endpoint Protection için Forefront içerisinde Forefront Endpoint Protection’ u işaretliyoruz.

Sync Schedule tabında görüldüğü üzere senkronizasyon işleminin yapılması için yapımıza uygun olarak bir zamanlamada yaptırtabiliriz. Schedule yapılmasında fayda var. Schedule oluşturmak için Enable synchronization on a schedule kutucuğunu işaretliyoruz. Simple schedule seçiyoruz ve her 1 saat de bir yapılmasını istiyorum tabi bunu siz kendinize göre düzenleyin. Alt kısımda bulunan kutucuk eğer yapılan senkronizasyonun başarısız olması halinde bize uyarı vermesi için için işaretliyoruz ve Apply diyerek yaptığımız ayarları geçerli hale getiriyoruz. Artık otomatik dağıtım kuralı oluşturmaya geçebiliriz.

Manager Konsolumuzdan Software Library’ e geliyoruz. Overview içerisinde bulunan Software Updates içerisindeki Automatic Deploymen Rules üzerine gelerek sağ click Create Automatic Deploymen Rule diyoruz.

Dağıtım Kuralı oluşturma penceremizde ilk olarak oluşturacağımız bu kurala bir isim veriyoruz. Specify the target collection for the software update deployment kısmında bu kuralın uygulanacağı İstemci GruplarımızıBrowse diyerek seçiyoruz. Alt kısımda bir Yazılım Güncelleme grubu oluştura bilir veya var olanı kullanacağımızı belirliyoruz. Ben var olan Software Update Group’ umu kullanacağımdan ilk kutucuğu işaretliyorum.Enable the deployment after this rule is run kutucuğunu işaretliyoruz bunun sebebi indirilen updatelerin bulunan mevcut gruba eklenmesi içindir. Next diyerek ilerliyoruz.

State Message kısmındaki detail level kurulum sırasında istemcilerden alınan bilgilerin ne seviyede olduğunu buradan belirlemekteyiz. Detail Level kısmında iki seçenek bulunmaktadır. İlki Normal bu seçeneği seçtiğinizde kurulum esnasında durum ile ilgili olarak bütün her şeyi size iletir. Minimal ise kurulum esnasında hata mesajlarını ve kurulumun başarılı sonuçlandığına dair bilgi verir. Ben minimal diyorum. Alt kısımda bulunan seçeneklerden ilki kurulum sırasında lisans anlaşması gerektirmeyen veya daha önceden lisans anlaşması olan güncelleştirmeleri için işaretleriz. İkinci şık ise lisans anlaşmalarının kurulum esnasında otomatik olarak onaylanması içindir. Ben güncelleştirmelerde otomatik onaylanmasını istediğimden dolayı ikinci şıkkı seçiyorum ve devam ediyorum.

Oluşturduğumuz bu kuralın bulunduğu özelliklere göre filtrelenerek çekeceğini belirlediğimiz bu kısımda gördüğünüz üzere Language (Dil) özelliğinin İngilizce olması ve Product (ürün) çekilecek olan güncelleştirmenin hangi ürüne ait olduğunu belirtiyoruz. Bu ayarları da yaptıktan sonra next ile devam ediyoruz.

Tabiki bu oluşturduğumuz kuralın ne zamanlar çalışacağını belirlemek için bir schedule oluşturmalıyız. Aynı şekilde bu işlem için Enable rulet o run on a schedule diyerek etkinleştiriyoruz. Customize butonuna basarak ben 5 günde bir 12.00PM de kuralımın çalışması için ayarladım schedule işleminizde ayarladıktan sonra Next ile devam ediyorum.

Deployment Schedule ekranında artık güncelleştirmelerimizin kurulumu için zamanlamayı ayarlamamıza geldi. Schedule Evalution kısmında bulunan Time bassed on kısmında bizlere iki seçenek getirmekte bunlardan ilki UTC uluslararası koordinasyon zamanına göre mi yoksa Client local time istemcilerin üzerindeki saate göre mi yapacağını belirliyoruz.

Software Available Time kısmında karşımıza gelen As soon as possible seçeneği işaretlenir ise senkronizasyon işlemi tamamlandığında güncelleştirmelerin hemen dağıtıma geçmesini sağlar. Fakat tavsiye etmem çünkü istemciler iş esnasında bu işlem yapılmaya başlandığında Client’ ın bilgisayarını yeniden başlatabilir buda veri kayıplarına yol açabilmekte. O yüzden Specify time diyerek eşitleme işlemini zamanlamış oluruz.

Installation Deadline kısmında güncelleştirmelerin kurulumlarının son olarak kaçta yapılacağını belirlediğimiz kısımdır. Veya As soon as possible diyerek en kısa sürede de yapılmasını sağlaya bilirsiniz. Bu ayarlamaları da yaptıktan sonra devam ediyoruz.

User Experience kısmında kurulum esnasında kullanıcıların bir uyarı görmelerini istemiyoruz bunun için Hide in Software Center and all notifications ı seçiyoruz. Deadline Behavior kısmında karşımıza gelen iki tane kutucuk vardır. İlki Software Insatllation “Güncelleştirme Kurulumu” için işaretleriz, ikincisi ise System Restart (if necessary) “eğer restart gerekliyse” kutucuğu bunları da belirliyoruz. Fakat bulunan Yeniden Başlatma işleminin Serverlar mı yoksa Client’ lar için mi yapılacağını belirlemeliyiz. Bu işlemi doğru belirlemeliyiz çünkü aniden yeniden başlatılan bir sunucu veya istemci bizlere iş kaybına ve veri kaybına neden olacaktır. Bunları da belirledikten sonra devam ediyoruz.

Configuration Manager Alerts penceresinde istemcilerde meydana gelen durumlarda uyarı oluşturmasını istiyorsak Generate an alert when the following conditions are met kutucuğunu işaretleyerek uyarı oluşturmasını aktifleştiriyoruz. İlk seçenek Client compliance is below the following percent burada bulunan değer istemcinin uyumluluğundaki seviye belirlediğimiz oranın altına düşerse uyarı oluşturacaktır. İkinci seçenek olan Offset from the deadline ise belirlediğimiz bitim süresinden sonraki geçen süreye ilave edilen 5 gün olarak süreyi göstermektedir.

Operation Manager Alerts kısmı ise yapımızda bir SCOM var ise bu hatanın oraya oluşturulup oluşturulmayacağını belirlediğimiz alandır. Burada bulunan ilk kutucuk software güncelleştirmeleri yapılırken SCOM için uyarı oluşturmaması için dir. Benim yapımda şuanda bir SCOM Sunucum bulunmadığından bu kutucuğu işaretliyorum. İkinci kutuda tam tersi olarak yapımızda SCOM varsa ve bu ürünümüz için de bir uyarı oluşturacaksak işaretleye biliriz. Bu ayarlarımızı da yaptıktan sonra devam ediyoruz.

Download Settings kısmında istemcilerimizin yazılım güncelleştirmelerini belirtilen dağıtım merkezlerinde bulamadığında ağ erişim hızımızın yavaş olduğu hallerde güncelleştirmelerin nasıl indirileceğini belirliyoruz.Deployment options kısmında clientlarımızın updateleri mevcut olan ağın hızına göre (düşük) ve dağıtım noktasında indirme haline göre napacağını belirliyoruz. Bu koşullara göre ilk seçenek olan Do not install software updates işaretlenerek updateleri indirmeye bilir yada Download software updates from distribution point and install dağıtım noktasında bulunan güncelleştirmeleri download ederek kurulmasını sağlaya biliriz.

İkinci kısımda değinildiği işlem ise clientın gereken güncelleştirmeyi dağıtım noktasında bulamadığında ne yapması gerektiği belirlediğimiz kısımdır. Yukarıda belirttiğim gibi ilk seçeneği işaretlersek güncelleştirmelerin kurulumu iptal edebilir, ikinci kutucuğu işaretlersek son çare olarak Microsoft Update’ den bularak kendi indirip kurulmasını sağlaya biliriz.

Allow clients to share content with other clients on the same subnet kutucuğunu işaretleyerek aynı subnet’ de bulunan istemcilerin güncelleştirmeleri kendi aralarında paylaşmalarını aktif etmek için işaretliyoruz. Bu işlemleri de tamamladıktan sonra devam ediyoruz.

Deployment Package kısmında dağıtacağımız paketi oluşturmaya geldik eğer daha önceden oluşturduğumuz bir dağıtım paketi var ise Select deployment package ı işaretleyerek göstere biliriz. Ben yeni bir dağıtım paketi oluşturacağımdan dolayı Createa new deployment package ı seçiyorum. Oluşturacağım paketin Adını ve Açıklamasını belirledikten sonra paylaşımda olan bir klasöre oluşturulması gerekir. Paylaşıma Endpointadında bir klasör oluşturduktan sonra paylaşıma açıyorum. Package Source kısmına browse diyerek bu klasörü path’ ini belirliyoruz. Sending Priority kısmından bu paketin gönderim önceliğini belirliyoruz ve devam ediyoruz.

Distributions Points kısmında dağıtım hangi dağıtım noktasında tutulacağını belirliyoruz. Benim yapımda bir tane dağıtım noktası bulunmakta sizler birden fazla dağıtım noktasına sahip seniz istediğiniz dağıtım noktasını belirleyebilirsiniz. Bunu belirlemek için Add diyerek dağıtım noktamızı belirliyoruz ve devam ediyoruz.

Dowload Location kısmında artık updatelerimizin nereden indirileceğini belirliyoruz. İlk seçenek olan Download software updates from the internet seçeneğini işaretlediğimizde internet üzerinden indireceğini belirtmiş olursunuz. Bildiğiniz üzere bunu sağlayan WSUS servisinin sunucumuz üzerinde kurulmuş ve konfigürasyonunun yapılmış olması gerekir. Veya Alt da bulunan Download software updates from a location on my network işaretlenerek bu update lerin bulunduğu klasör paylaşıma açıldıktan sonra browse diyerek bu path ide göstere biliriz. Download noktasınıda belirledikten sonra devam ediyoruz.

Language Selection kısmında güncelleştirmelerimizin dili belirliyoruz. Download edilecek olan updatelerin hangi dillerde ineceğini belirliyoruz ve devam ediyoruz.

Summary kısmı artık kuralımızın oluşturulması için son adımdır. Yaptığımız bütün ayarlar hakkında bir özet bizlere sunmaktadır. Bu adımda da Next diyerek devam ediyoruz.

Otomatik Dağıtım kuralımızı sorunsuz bir şekilde oluşturduk. Artık bu kuralımızı manuel olarak çalıştırmaya geldi sıra.

Software Updates de bulunan Automatic Deploymen Rules kısmında oluşturmuş olduğumuzu dağıtım kuralımızı görüyoruz, kuralımıza sağ click yaparak açılan menüden Run Now diyerek kuralımızı elle çalıştırmış olduk.

Software Updates in altında bulunan All Software Updates’ e geldiğimizde bulunan Microsoft Endpoint Protection updatelerini göreceksiniz.

System Center Configuration Manager 2012 ile Endpoint Protection’ ın Software Update ile senkronize çalışarak gereken updatelerin arşivlenmesini ve updatelerin dağıtılmasını anlatmaya çalıştım. Bu sayede istemcilerimiz üzerinde bulunan System Center 2012 Endpoint Protection larımızın güncelleştirmelerini yapmış olacağız.

Daha önce sunucumuza Endpoint Protection Point rolümüzü eklemiştik. Şimdi bu Endpoint Protection tarafından bizlere verilmesini istediğimiz Alerts (Uyarılar)’ larımızı belirleyeceğiz. Bu uyarıları belirlememizin bizlere istediğimizi client’ larımızda ve Endpoint Protection Sunucumuzun üzerinde karşılaşılan Antivirüs ve Malware gibi zararlı yazılımların raporlarını bizlere gösterecektir.

Daha öncede bahsettiğim gibi oluşturulan bu kurallarımız Grup ve Özel bazlı yapılandırabiliyoruz. Ben Clientlar adlı grubumdaki istemcilerim için bu uyarı seviyelerini ayarlayacağım. Bunun için Configuration Manager konsolumuzu açtıktan sonra sol bar’da bulunan Assets and Compiance’ a geliyoruz. Üst kısımda gördüğünüz üzere Overview’ in içerisinde Device Collections’ a geliyoruz. Burada default olarak oluşmuş grupların yanısıra kendi oluşturduğumuz Device Collections gruplarıda bulunmakta. Windows 7 Client’ larımın bulunduğu Clientlar grubuna sağ click yaparak Properties diyoruz.

Grubumuza ait özellikler penceremiz açıldıktan sonra Alerts tabına geliyoruz. View this collection in the Endpoint Protection dashboard kutucuğunu işaretliyoruz. Bunun sebebi buraya ekleyeceğimiz uyarılarınEndpoint Protection Gösterge Panelinde gözükmesi için bu kutucuğu işaretlemeliyiz.

Hangi şartlarda uyarı alacağımızı belirlemek için Add butonuna basıyoruz.

-İstemci Durumu-

1- Aktif olan istemciler belirlenen bir değerin altına düştüğünde,

2- İstemci Zararlı yazılımların temizlenmesi işleminde belirlenen değerin altına düştüğünde,

3- İstemcinin etkinliğinde belirli bir değerin altına düşerse,

-Endpoint Protection Durumu-

4- Zararlı bir yazılım tespit edildiğinde,

5- Birden fazla sunucuda istemcide aynı tip zararlı yazılım tespit edildiğinde,

6- Belirli süre zarfında aynı istemcide aynı tip zararlı yazılım tespit edildiğinde,

7- Belirlenmiş süre zarfında aynı istemcide birden fazla zararlı yazılım tespit edildiğinde,

Bu şartlara uygun ise bizlere Endpoint Protection Gösterge Panelinde uyarı verecektir. Bütün kutucukları işaretliyoruz ve OK diyerek şartlarımızı ekliyoruz.

Conditions (Koşullar) kısmında oluşturmuş olduğumuz koşulları görebiliyoruz. Multiple malware detection definitions kısmında Birden fazla zararlı yazılım tespiti yapıldığında ise ayarladığımız kısımda bu tespitlerin dashboard’ umuza hangi seviyede düşeceğini Alert Severity: Critical kısmında belirliyoruz. Number of malware types detected kısmında bulunan bu zararlı yazılım sayısını belirlediğimiz kısımdır. Yukarıda kuralları oluşturuduğumuz da bahsettiğimiz süreyi ayarladığımız kısımda Interval for detection (hours) kısmıdır ve saat bazında ayarlama yapabilirsiniz. Bu ayarlarımızda yaptıktan sonra Apply diyerek onaylıyoruz.

Endpoint Protection da belirlediğimiz İstemci Grup’ umuza (Alerts) uyarı kritelerimizi belirleyerek gerekli ayarlamaları gerçekleştir. Belirlediğimiz bu kriterlere göre tespit edilen zararlı yazılımlarımızın Endpoint Protection Dashboard’ umuzda görebileceğiz.

SCCM 2012 – Security Configurations Yöntemi ile OS Deploy İşlemlerini Güven Altına almak

2012-12-30T20:58:00Z

Bir önceki makalemizde security configurations konusunu işlemiştik. Bu makalemizde ise hem sccm tarafında muhakkak uygulanması gereken hem de önceki makalemizi pekiştirmeyi sağlayacak bir konu ile devam edeceğiz. Os deploy işlemlerini güven altına almak.

Normal şartlarda sccm kurulumunu yapan kullanıcı full-admin yetkisine sahiptir, ve an az bir full-admin olmalıdır.

İsterseniz bunu bir örnekle gösterelim, sadece bir tane full admin kullanıcımız var ve bu hakkı almak istediğimizde bakalım neler olacak.

Aynı zamanda scope bazlı kısıtlamak da pek mantklı olmayacaktır. Bu durumda bu kullanıcıyı Active Directory üzerinden disable edebilirsiniz, tabiki bu kullanıcı sccm konsolu üzerinden sccm push, discovery gibi hiçbir noktada tanımlanmış olmamalıdır. Bu kullanıcı disable edilmeden önce muhakkak başka bir kullanıcı oluşturulmalı ve gerekli haklar atanmalıdır.

Şimdi 1nci işlem olarak dizaynımızı yapmalıyız.

1 – Os deploy yetkisi olmayan, fakat diğer tüm işlemleri yapabilen, full admin kullanıcısı oluşturacağız.

2 –Sadece os deploy yapma yetkisi olan bir kullanıı oluşturacağız

3 – Os deploy için ayrı bir collection oluşturacağız

4 – Os deploy yapılacak ve hali hazırda işletim sistemi ve agent kurulu sccm istemcilerini os deploy isimli collection’a taşıyabilecek bir kullanıcı oluşturacağız

5 – Gerekli hakları vereceğiz.

1 – Sccmadmin kullanıcısının eklenmesi

Ardından bu kullanıcıya fulladmin, osdeploy, operations admin dışındaki yetkileri veriyoruz, eğer istenirse app deploy, spftware deploy gibi tüm roller farklı kullanıcılara verilebilir. Aşağıdaki gibi seçimimizi yapalım:

Ardından os deploy adında boş bir collection açıyoruz:

Aşağıda kural yazmanda açılan collection boş olacaktır uyarısı gelmektedir, zaten istediğimiz budur, os deploy yapılacak pcleri biz manuel olarak eklemek istiyoruz.

Ardından osdeploy kullanıcımızı ilk adımdaki gibi oluşturalım:

Ve assigned security roles olarak sadece os deploy verelim, scope kısmında ise tüm listeyi kaldırıp sadece os deploy isimli collection seçelim:

Bu menüyü de kapatıyoruz ve 3ncü kullanıcımızı açmadan önce sadece os deploy collection’ı için sccm istemcisi ekleme rolünü oluşturuyoruz:

Rolümüzü oluştururken read only analyst rolünü kopyalıyoruz, collection kısmına inip gerekli izinleri vermek için expand ediyoruz ve modify hakkı veriyoruz.

Şimdi ise sccm os deploy collection editor kullanıcısını ekleyelim ve yukarıda oluşturduğumuz custom security rol atamasını yapalım:

Sıra geldi konsolu farklı kullanıcılarla açmaya.

1 – sccmadmin ile açıyoruz:

Os deploy kısmında hiçbir öğeye sağ klik dahi yapamıyoruz:

Bu da demek oluyor ki os deploy öğelerini göremiyoruz ve deploy edemeyeceğiz.

Bakalım 2nci kullanıcı da istediğimiz şekilde mi

2 – os deploy kullanıcısı ile oturum açalım.

Bu kullanıcı aşağıda görüntülenebileceği gibi os deploy kısmını yönetebiliyor:

Önceden oluşturduğumuz os deploy task sequence’i deploy etmeye çalışalım:

All systems, pilot, x, y grubu gibi collectionlarımızı görmüştük fakat bu kullanıcıyı sadece os deploy ile kısıtladığımız için tek seçenek bu collection. Tabiki pxe deploy için unknown computers isimli collection’ı içine bu kullanıcıya hak verebilirsiniz.

Diğer collectionları göremediği için herhangi bir sccm istemcisini de os deploy içine move edemez:

Gelelim son kullanıcımıza, sccm os deploy collection editor, bu kullanıcıya kısaca OSCE diyeceğiz.

Aşağıdaki gibi collectionların tamamını görebilir.

Ve yine aşağıdaki gibi os deploy kısmında sağ klik dahi yapamaz ve varolan task sequencleri deploy edemez:

Ve tam istediğimiz gibi istenen sccm istemcisini os deploy collection üyesi yapabilir:

Ardıdan collection seçebiliriz:

Tabiki all systems ousu , all desktop and clients görüntülenmemekte, bunu istersek sadece os deploy’a eklemesi içinde kısıtlayabiliriz.

Sonuç olarak

1 – sccm full admin os deploy yapamaz

2 – sadece sccmosdeploy os deploy yapabilir ama sadece bir ou’ya, ve başka hiçbir hakkı yoktur.

3 – sccmosdeploy collection editor ise os deploy isimli collection için üye ekleyebilir.

Bu makalemizde data kaybını ve benzer sorunları önlemek adına sccm security configurations ile os deploy işlemlerini kademeli yönetimle güvene almak için nasıl bir dizayn yapabileceğimizi anlatmaya çalıştık. Devam eden sccm seri ve makalelerinde görüşmek dileğiyle.

SCCM 2012 – Security Configurations

2012-12-30T20:31:00Z

Bu makalemizde sccm tarafında en önemli noktalardan biri olan security configurations konusunu inceleyeceğiz. Öncelikle bilmemiz gereken, kullanıcı ve grup haklarıyla ilgili işlemlerdir. Dolayısıyla kullanıcı, grup ilişkileri, local domain, global, universal gruplar, windows domain, forest mode 2000,2003,2008 gibi farklı modlardaki grup değişiklikleri, bu gruplarından hangi farklı domain ve forestlardan üye alabilecekleri, içi içe nasıl nested group modeli oluşturulacağı, AGUDLP gibi modeller, sharing and security konularında bilgi sahibi olmalıyız, tabiki bu konulardaki makaleler portalımızda mevcuttur ve bu makalemizin konusu değildir. Sccm tarafında rol bazlı atamalarda birden fazla forest ve domain yapısı bulunan çok lokasyonlu projelerde öncelikle yukarıda belirtilen dizaynlar yapılır. Fakat bu demek değildir ki tek domain yapısında tek bir sccmadmin ile tüm işlemleri yapmak yeterlidir. Bir örnek verelim, sccm full admin tüm collection düzenlemeleri ve os deploy işlemleri yapabilir durumda, bu kullanıcı ile yanlışlıkla all systems üzerine bir os deploy yaparsanız sonuçları nasıl olur? Bu tip olası hataları önlemek için projelerimizde uyguladığımız bazı best practice uygulamalardan bahsedeceğiz. Önce kavramları tanıyalım.

Administrative users, öncelikle sccm tarafında AD üzerinden bir kullanıcı veya group tanımlarız, bu kullanıcı ve gruplar administrative users kısmında yer alır

Security roles ise objeler üzerinden neler yapılabileceğini gösteren hakların bir bütünüdür

Security scope, objeleri bağlayan alanlardır, x bir collection 1 isimli scope üzerinde tanımlı ise ve bir kullanıcı full kontrol hakkına sahipse ve 1 isimli scope’a kısıtlanmışsa sadece o scope’a dahil edilmiş x collection’ı ve daha sonradan dahil edilen collection üzerinden hak sahibi olur.

Accounts kısmında ise sccm konsolunda tanımlanmış hesaplar bulunur, mesela sccm client push için tanımlanmış kullanıcı, farklı bir forest discovery için tanımlanmış kullanıcı gibi.

Şimdi detaylandıralım. Yeni bir kullanıcı oluşturalım.

Açılan sihirbazda aşağıdaki seçeneklere bakalım. Dikkat edelim aşağıda scope ve roles kısmı var. Yukarıda anlattığımız gibi, bir kullanıcı eklenir, ona bir hak verilir ve bu hak scope ile obje bazlı olarak kısıtlanır veya genişletilir.

Şimdi varsayılan security roles üzerinden bi tane ekleyelim ve scope olarak da default scope seçelim.

Security roles kısmında aşağıdaki gibi eklediğimiz kullanıcının count olarak 1 şeklinde değiştiğini görelim.

Peki sadece varsayılan rolleri mi kullanmalıyız. Tabiki varsayılan roller duplicate edilebilir.

Mesela hem read-only analyst hem de collection için software deploy yapmayı sağlayan bir rol oluşturabiliriz.

Yukarıda oluşturduğumuz role için analyst&Software deploy role ismini verip kaydediyoruz.Ardından aşağıdaki gibi yeni oluşturduğumuz kullanıcının özelliklerine giriyoruz.

Yukarıdaki resimde add sekmesine tıklayarak aşağıda açılan menüden yeni oluşturduğumuz rolü seçiyoruz.

Son durum aşağıdaki gibidir.

Şimdi sıra geldi scope konusunu uygulamaya geçirmeye, yukarıdaki açıklamalarda scope mantığını anlatmıştık, şimdi aşağıda yeni bir scope oluşturuyoruz.

Peki bu scope’u nerede kullanacağız, örnek vermek gerekirse, sccm ile dosya dağıtımı yaptığımız istanbulda bulunan distribution point sunucularını bu scope’e ekleyebiliriz. Aşağıda bu işlemi yapalım.

Ardından önceden oluşturduğumuz scope seçimini yapalım.

Ardından yeni oluşturduğumuz kullanıcının özelliklerinde ki scope kısmını açalım:

Hepsini silip scope ekleyelim:

Scope seçimi:

Veya scope yerine collection bazlı kısıtlama da yapabiliriz:

Kısaca, yeni açılan sccmadmin kullanıcısı analyst&Software Deploy hakkına sahiptir, fakat bu hakkı sadece belirtilen scope’da kullanabilir, dilersek scope yerine collection veya birden collection da atayabiliriz. Bir sonraki makalemizde görüşmek üzere.

SCCM 2012 - Custom Client Settings

2012-12-30T20:12:00Z

Bu yazımızda Sccm 2012 yenliklerinden custom client settings özelliğine değineceğiz. Bu özellik sayesinde herhangi bir kural dizisine göre oluşturduğumuz collectionlara özel istemci ayarları yapabiliriz. Örnek vermek gerekirse ilk defa dağıtım yapacağınız 20 adet yazılımı hazırladınız ve test etmek için 10 adet pcden oluşan bir pilot grup oluşturdunuz, varsayılan ayarlarda ki istemcilerin sunucu ile iletişim zamanını beklemek istemiyorsunuz, ayrıca mauel trigger kullanmak da istemiyorsunuz, bu ve bunun gibi durumlarda custom client settings vazgeçilmez bir özellik olarak karşımıza çıkıyor.

Öncelikle bu ayar yönetimsel bir ayar olduğu için administration kısmına gelelim.

İkinci adım ise client settings kısmına gelip yeni bir ayar belirlemek.

Ardından istenilen ayarlar seçilir.

Ardından her bir ayar menüsü için istenen ayarlar yapılarak kaydedilir. Bu kısımda istenen ayarları değiştirirken görüntülenen ilk ayarlar default ayarlardır. Biz bu ayarı 3 dk olarak değiştirip kaydediyoruz.

Ardından bu ayarı deploy ediyoruz.

Collection seçiyoruz.

Şimdi ise priority lerden bahsedelim, eğer içerisinde aynı alanlarda çakışan ayarlar barındıran policyler aynı collectionlar üzerine deploy edildiyse priority düşük olan ayara sahip custom settings uygulanır. İkinci bir custom settings tanımlayalım ve bu kısımda poliy aralığını 5 dk verelim.

En son oluşturulan policy priority 2, bu durumda çakışma olması durumunda 1nci kabul görecektir, eğer 2nci policy içerisinde çakışma barındırmayan kurallar varsa bu kurallar da uygulanır.

Bunu anlamak için 2nci policy içerisinde bir ayar yapıyoruz ve software center için organization name olarak test yazıyoruz. Unutmamanız gereken bir durum, eğer daha düşük prioritysi olan bir settings içerisinde aynı başlıklar barınıyorsa, bu başlığın içindeki herhangi bir ayar boş bırakılmış dahi olsa diğer deploy edilen ve daha yüksek priorty sahibi olan settings içindeki ayar işlemez. Aşağıdaki örnekle 2 priorty içeren yani 2nci sıradaki organization name kısmına test yazmak istiyorsanız, 1 priorty olan diğer policy deki computer agent isimli başlığı kaldırmanız gerekir, buu yapmak için general kısmında ilgili ayarın checkbox’ını kaldırın, şimdi organization name değiştirme işlemini yapalım.

Ardından bu policy için de aynı collection üzerine deploy yapıyoruz

İlgili custom settings’in hangi collectionlara deploy edildiğini görmek içinse aşağıdaki gibi settings seçilerek deployments tabı kontrol edilir.

Şimdi bu ayarların etkili olması için öncelikle client policy zaman aralığının gelmesini beklemek veya trigger yapmak lazımdır. Group policy mantığı ile birebir örtüşen bir süreç diyebiliriz.

Policy deploy edilmeden önce pilot grubundaki bir istemci üzerindeki software center Organization mane kısmına bakalım.

Ardından computer policy trigger edelim

Şimdi değişikliği görelim.

Bu makalemizde custom client settings ile collection yönetimini daha kolay yapabileceğimizi ve birden fazla policy dağıtırken dikkat etmemiz gerekenleri gördük, bir sonraki makalemizde görüşmek dileğiyle.

SCCM 2012 – Compliance Settings 3 - User Data And Profiles – Folder Redirection

2012-12-30T19:45:00Z

Serimizin 3. makalesinde Compliance tarafındaki user data and profiles kısmına değineceğiz. User data and profiles kısmı sccm istemcilerindeki aşağıda özetlenen ayarları konfigüre etmeyi sağlar.

1 – Folder Redirection

2 – Offline Files

3 – Roaming profiles

Folder Redirection, hedef pclerde desktop, belgeler gibi dizinlerin istenen dizin yolunu değiştirmeyi sağlar

Offline files, paylaşılan bir dizin üzerindeki dosyaların paylaşımı sağlayan sunucudan kopyalanarak sunucuya bağlı değilken de kullanılabilmesini sağlar. Sunucuyla tekrar iletişim kurulduğunda dosyalar senkronize edilir.

Roaming profiles ise adından da anlaşabileceği üzere farklı bilgisayarlarda aynı dosyalarla oturum açmamızı sağlar. Şimdi ise Folder Redirection ile başlayalım. Öncelikle Create user data and profiles ile başlıyoruz.

Ardından sihirbazımızda yukarıda anlattığımız 3 seçenekten hangisini uygulayacağımızı belirliyoruz.

Aşağıda hangi dizini nereye yönlendireceğimizi belirliyoruz.

Redirect to remote seçeneğinin ardından aşağıdaki gibi sunucu ismi ve paylaşımı yazıyoruz.

Yukarıda bulunan manage advanced sekmesini seçip sağ tarafındaki advanced butonuna tıkladığımızda aşağıdaki ayarları görebiliriz

1 – eski izinleri yönlendirilen klasörlerde barındırmaya devam et

2 – içeriği yeni lokasyona yönlendir

3 – Bu kural silinirse içeriği yönlendirilen lokasyonda bırak

4 – Geçiçi klasörü, sunucudaki dizin değiştiğinde yeni dizine kopyala.

Ardından ok ve next seçenekleri ile kuralımızı kapatıp kaydedelim. Ve tabiki aşağıdaki gibi deploy edelim, Önemli: bu işlemde hedef user collections öğesidir, bu nedenle pilot kullanıcılardan oluşan bir collection açmayı unutmayın, eğer kullanıcı sayınız all users collection için 0 ise discovery methods üzerinden user discovery ayarını aktif haline getirin. Ayrıntılar için ilgili makalelere bakabilirsiniz.Vediscovery işlemlerinin sağlıklı olduğunu kontrol etmek için trace32 log viewer ile şu logu incelemenizi öneririm. C:\Program Files\Microsoft Configuration Manager\Logs\adusrdis.log

Browse seçeneği collection seçeceğiz.

Aşağıda bulunan diğer ayarları bir önceki makalemizde (Serinin 2nci makalesi) detaylandırmıştık, ilgili makaleye bakabilirsiniz.

Ardından ok ile pencereyi kapatıyoruz, test yaparken beklemek istemediğimiz için user policy sccm istemci üzerinden trigger edilir.

Eğer beklemeden compliance manuel çalıştırmak istiyorsanız yine istemci üzerinden yukarıdai configurations tabından policy seçilerek evaluate edilebilir. Eğer herhangi bir aksiyon yok ise istemci üzerinde aşağıdaki log dosyasını inceleyiniz.

C:\Windows\CCM\Logs\DCMAgent.log

Desktop dosyalarına bakalım

Burada unutulmaması gereken nokta şudur, software update, folder rediction gibi noktalar aynı zamanda group poliy ile de yönetilen konulardır, ve group policy daha yüksek bir otoritedir, bu nedenle group policy üzerinde benzer ayarlar yapılmış durumda ise çakışma yaşanabilir.

Bir sonraki makalemizde görüşmek üzere.

SCCM 2012 – Compliance Settings 2 – Baseline Deploy

2012-12-30T19:36:00Z

Serimizin ilk makalesinde compliance settings tarafındaki “item” öğelerini işlemiştik ve bir adet item oluşturmuştuk. Şimdi baseline oluşturarak devam edeceğiz.

Aşağıda baseline için bir isim veriyoruz ve daha önce oluşturduğumuz “item” öğemizi ekliyoruz.

Ardından istenen configuration item seçilir.

Ok seçenekleri ile sayfamızı kapatıp kaydediyoruz, diğer faydalı bilgilere gelirsek, baseline içerisinde bulunan item ve diğer öğeleri görüntülemek için show members seçeneğini aşağıdaki gibi kullanabilirsiniz.

Ayrıntıları aşağıdaki gibi görüntüleyebiliriz.

Ardından deploy işlemine geçebiliriz, tekrar hatırlatmakta fayda var, özellikle “remediate” seçeneğini kullandığımız öğelerin ekli olduğu bir baseline dağıtırken mutlaka test istemcilerinden oluşan bir collection kullanın, ben her zaman bir adet istemci ile başlamanızı öneririm.

Deploy seçeneği ardından ayrıntılı bir pencere ile karşı karşıyayız.

Öncelikle “remediate” kısmında seçilen baseline içinde bulunan item remediate gerektiriyorsa bunu baseline bazında izin verip vermeyeceğimizi belirleriz. “Allow remediation outside maintanance” ise, sistem bakım modunda iken de remediate yapılabileceğini belirler. Örnek: Restart gereksinimi olduğu halde remediate ile bir msi paketi yüklettirmek. “Generate an alert” ise belirlenen yüzdenin altına kalan durumlarda sccm konsolunda uyarı olarak görüntülemektir. Aynı zamanda SCOM tarafında agent kurulu ve Management pack yüklü ise bu alarmları forward edebiliriz. “Select the collection” kısmında ie sağ tarafa açılan collection seçim menüsünü açar. En altta ise hangi aralıkta bu baseline dağıtımı yapılacağı belirlenir. (Test ortamı dışından 5 dakika gibi kısa bir aralık vermeyiniz)

Şimdi ise istemci tarafında uzaktan machine policy trigger edelim, veya schedule (default 1 saat) zamanı da bekleyebiliriz, istemci tarafında da manuel trigger yapabiliriz, Aşağıdaki işlem için sccm 2012 right click tools yüklü olmalıdır.

İstemci tarafında ki sccm agent client kontrol edelim ve configuration tabında dağıtılan baseline görüntülenebilir.

İstemci tarafında da çalıştırılıp aynı zamanda raporu da görüntülenebilir.

Sccm konsol üzerinden izlemek için öncelikle summarization tetikleyebiliriz.

Ardından view status ile aşağıdaki gibi görüntüleyebiliriz

Size tavsiyem aşağıdaki gibi “overview” kısmını kullanmanızdır.

Critical kısmına tıkladığımızda aşağıdaki gibi bir detay açılacaktır.

Şunu unutmayalım, burda alarm almamız birşeylerin yolunda gitmediğini göstermez, baseline ayarlarında belirlenen zamanda henüz istemcilerde baseline çalışmadıysa veya sccm sunucusuna bilgi gönderilmediyse de alarm alabiliriz. Alarm zamanlamasını tekrar hatırlatalım:

Şimdi deployments kısmında tekrar refresh edelim.

Tabiki overview sayfasındaki alarmın da kapandığını görebiliriz.

Compliant durumda, peki istemci tarafınd registry key istediğimiz gibi değiştirilmişmi ona bakalım, önce eski ayrı aşağıdaki gibi hatırlatalım.

Şimdi ayarımız değişmiş mi buna bakalım.

Yukarıda görüntülendiği gibi ayarımız istenen şekilde değişmiş durumda. İstemci bu tip değişiklikleri kendisi de raporlayabilir. Sccm istemcisi üzerinde aşağıdaki gibi raporlama seçilir.

Ve rapor seçildiğinde internet explorer ile rapor detayları görüntülenebilir.

Bu makalemizde baseline deploy, remediate, istemci tarafındaki adımlar ve sonuçları gördük, serimizin 3ncü makalesinde görüşmek üzere.

SCCM 2012 – Compliance Settings 1 – Genel Bakış ve Item Oluşturulması

2012-12-30T19:29:00Z

Bu yazımızda Configuration manager tarafındaki en ayrıntılı konulardan biri olan compliance settings kısmına değineceğiz ve bu konuyu çok ayrıntılı bir konu olduğu için seri halinde ele alacağız. Compliance settings basit anlamda, sccm agent yüklü istemcilerin istenilen konfigürasyonda tutulmasını sağlamaktır. Belirli programların yüklü olması, belirli güncelleştirmelerin yüklü olması, veya olmaması, belirli registry ayarlarının yapılmış olması gibi. Birde yaşanmış canlı bir örnek verelim. Sccm bağımsız bir program ve agent kurmak istiyorsunuz ve elinizde gereksinim listeniz var.

1 – Firewall üzerinden x,y portlarının açık olması

2 – Server 2003 SP2 ve üzeri işletim sistemi yüklü olması

3- Aşağıdaki dizenin default olan dizeyle aynı olması veya customsd değerinin olmaması HKEY_LOCAL_MACHINE\System\CurrentControlSet\Services\Eventlog\Application\CustomSD

Makalenin ilk 5 sayfasındaki print screenler sadece anlatımı desteklemek içindir, step-by-step konfigürasyonlar ilk 5 sayfa sonrasında yapılacaktır.

Bu tip gereksinimleri birer item olarak tanımlar ve hepsini bir baseline olarak toplayabilirsiniz, bu baseline ismi de örnek olarak SCOM agent deploy olabilir. Aşağıdaki resme bakınız

Configuration Items

Items, yukarıda bahsettiğimiz gibi iş gereksinimine uymasını istediğiniz bir bütün ilkenin kural parçalarıdır. Aşağıdaki resme bakarsak anlattıklarımızla beraber item kavramı daha açık hale gelecektir

(Detaylandırılacaktır)

Baselines

Baseline ise bu itemları, yani verdiğimiz isimleri ile kuralları toplayan ilkedir. Baseline oluşturulurken içerisine item ve /veya birden fazla item, aynı zamanda bir başka baseline veya bir update ekleyebilirsiniz, aşağıdaki resme bakalım

User data and profiles

Bu kısım ise group policy tarafında folder redirection gibi işlemler yapanlar için tanıdık gelebilir, Folder redirection, offline files, roaming profiles gibi ayarları yönetmemizi sağlar.

Ve step by step’e geçmeden önce son bir konu, reporting&Remediate. Bu kısım oldukça önemlidir. Raporlama sccm konsolu üzerinden uygun olmayan veya olan istemcileri ve uygunluk durumunu raporlamayı sağlar, remediate ise bu yazılan ayarın uygunluğunu taşımayan istemcilerin bu ayara uymasını sağlar, kısaca bu ayarı uygular. Bu sebeple remediate için mutlaka pilot collection oluşturup öncelikle test yapmayı unutmayın

Şimdi gelelim işlemlerimizi adım adım yapmaya. Oncelikle Item ile başlamalıyız.

Item oluştur seçeneği sonrası, isim, kategori ve hedef seçiyoruz

İşletim sistemi bazında farklı ayarlar yapmak istiyorsak sadece ilgili işletim sistemini seçebiliriz

Ve ardından settings kısmına gelip new sekmesini seçiyoruz, burada yeni bir ekran açılıyor ve burada registry, file system, script gibi bir ayar tipi, altında ise bu ayarı nerede ne şekilde arayacağımızı belirtiyoruz.

Ve ilgili registry ayarını olması gerektiği şekliyle giriyoruz. (Amacımız scom agent install işlemini engelleyen registry key’ini engellemek ve değeri default değere çekmek)

Ardından aşağıdaki gibi browse edelim, sağ tarafta bir pencere açılarak registry tarafında kopyala yapıştır yerine daha doğru bir şekilde değerleri bulmamızı sağlayan bir browser ekranı açılmakta, mümkünse istenilen ayarları barındıran bir pcyi computer name kısmına yazıp bağlanarak ilgili registry ayarını o bölgeden çekebiliriz

Ilgili sunucuya bağlandıktan sonra bu kısımda customSD değeri olduğunu göreceğiz.

Aşağıdaki key aslında ikinci seçenekle silinebilir ama biz tüm detayı anlatmak için sarı ile işaretlediğimiz noktalarda registry key değiştirilmiş olduğunu ve en alta olması gereken değeri yazdık.

Ok dedğimizde aşağıda settings kısmını görebiliriz

Ve browse kısmından key seçtikten sonra “bu key var olmalı ve içinde bu yazmalı” diye bir kural da tanımlamış olduk, işte bu kural sağ tarafta complicance rules içine otomatik olarak düşer.

Dilersek bunları düzenler veya yeni ekleyebiliriz.Aslında yeni dedikten sonra CustomSD bu olmalıdır yazıp diğer ayarları yapmaktan başka birşey yapmayacaktık, biz sadece bunu general kısmından yapmış olduk, örnek olarak new dersek customsd tanımının değerini gireceğimiz sayfaya bakalım

Biz zaten ilgili stringi browse edip içeriği bu olmalıdır demiştik ve complicance rules otomatik olarak oluşturulmuştu, biz ilgili rule içerisinde değişiklik yapabliriz.

Ardından bu aya eğer belirtilen gibi değilse değiştir (Remediate) ve raporla diyoruz

Ardından ok diyerek pencereleri kapatıyoruz ve next seçeneğiyle sihirbazı tamamen kapatıyoruz, item hazır. Bir sonraki makalede baseline üzerine bu item’ ı bağlayacağız. Serinin ikinci makalesinde görüşmek üzere.

SCCM 2012 - Software Updates 2 – Update Download ve Deploy İşlemleri

2012-12-23T19:41:00Z

Bir önceki yazımızda basit anlamda wsus sunucusu ile sccm sunucusunun konfigürasyonlarından bahsetmiş ve senkronizasyon adımlarını tamamlamıştık. Bu yazımızda güncelleştirmelerin sccm tarafında gruplandırılmasını ve yönetilmesini göreceğiz.

Önemli not: Bu yazımızda yer alan bir çok işlemin otomatize edilmiş hali “Automatic Deployment Rules” makalemizde yer almaktadır, bu yazıda manuel yapılan işlemlerin amacı sccm’in güncelleştirme mantığının daha iyi kavranmasını sağlamaktır

Bir önceki yazımızda senkronizasyon başlatmıştık ve olası sorunlar, çözümlerinden bahsetmiştik. Bu yazımıza da kaldığımız yerden devam edelim. Senkronizasyon basladiktan sonra wsus synch manager gunlugunde senkronizasyonun basladigina dair loglari gormeliyiz. Aşağıda ki gibi.

Senkronizasyon tamamlandığında ise aşağıda ki gibi ilk güncelleştirmeleri bulabilirsiniz

Bu güncelleştirmeler, yukarıda görüntüleneceği üzere download ve deploy edilmemiş, istemciler bu updateleri talep edemezler. Download işlemi:

Download seçeneğiyle beraber bir sihirbaz açılır ve indirilecek güncelleştirmeler için paket lokasyonu seçeriz.

Ardından bu updatelerin dağıtım işlemleri için dosyaları tutacak sccm dağıtım sunucusu seçilir.

Bu kısım son derece önemlidir, bu noktada sanki güncelleştirmeler wsus sunucusundan kopyalanmalı gibi bir hataya düşülebilir, burada biz zaten wsus server konfigürasyonunu da push ediyoruz, eğer wsus sunucumuz internetten güncelleştirmeleri download ediyorsa, burası da bu şekilde kalmalı

Gelelim son aşamada neler oluyor kısmına aşağıdaki resme bakalım

Bakalım hedef klasörde neler oluyor

Şunu hiçbir zaman unutmayın, başarılı bir dağıtım için dosyalar erişilebilir olmalı ve istemcilere bunları deploy etmeniz, istemcilerine bundan haberdar olması gerekir.

Download sonrası sıra deploy işlemine geliyoruz, deploy öncesi aşağıdaki gibi updatelerin download edilmiş olması gerekir

Ardından deploy edelim

Collection seçelim.

Eğer bir lisans anlaşması varsa next seçeneği esnasında aşağıdaki ekran gelir

Require seçeneği verilen zaman aralığı tamamlanınca otomatik olarak yüklenmesi, available ise bu zaman aralığından sonra isteğe bağlı olarak yüklenmesi demektir

Aşağıda ise, ne zaman yüklenebilir durumda olacağı ve ne zaman (required için geçerli) otomatik olarak yükleyeceği belirlenir, test ortamı dışında deadline ASAP olmamalıdır

User exprience kısmında ise, update görünürlüğünü ve behaviour kısmında ise önemli bir ayarımız var. Bir önceki sayfada belirtilen deadline zamanı gelince ve istemci maintanance durumunda ise yine de update ve gerekirse reset yapılsın mı, device restart ise en kritik ayar, eğer deadline sonrası update yüklemesini required koştuysanız, kritik sunucuların ve /veya istemcilerin otomatik olarak resetlenmesini istemiyorsanız supress checkboxları işaretlenmeli

Download settings ise bandwidth koruma amaçlı olarak yavaş ve hızlı networkte yapılacak aksiyonları içerir. yavaş – hızlı distribution belirlemeleri için önceki makalelerimize bakınız, distribution point groups üzerinden bu ayarlar yapılabilir

Ve tamamlıyoruz. Aşağıdaki gibi artık downoad ve deploy işlemi tamam.

Şimdi ise Yukarıda bulunan güncelleştirmelerin istemciler tarafından hangi aralıklarla kontrol edileceğini bilmeliyiz, İlk etapta yapılan genel hata şudur; yüzlerce veya binlerce istemcinin olduğu bir yapıda güncelleştirmelerin hemen kontrol edilmesi için bu aralığı bir haftada dakikalara indirmek ve network dar boğazı na neden olmak. Bu sebeple öncelikle yapmamız gereken ise şudur.

1 – Aktif sccm istemcilerinden kritik olmayan bazı sunucu ve istemcileri için yeni bir pilot collection oluşturmak

2 – Bu collection için farklı bir güncelleştirme kontrol aralığı vermek

3 – Bu ayarın karşı tarafta uygulanması için sccm tools ile machine policy push işlemi yapmak

1 – collection oluşturuyoruz

2 – Bu collection’a test ismini verdik ve şimdi bu collection için farklı bir ayar yapıyoruz, yeni özel istemci ayarı oluşturma işlemi:

Yazılım güncelleştirme ayarları:

Sadece yazılım güncelleme seçtik ve ardından 1 hafta olan aralığı 2 dakikaya indirdik:

Sonra da bu ayarı deploy ediyoruz:

Collection seçimi:

Ve bu tip istemci ayarlarının hangi collectionlar üzerine deploy edildiğini görmek için:

Ve bu ayarların trigger edilmesi:

Aynı zamanda client tools sayesinde update ayarlarını değiştirmeden trigger edebiliriz, değiştirmekte ki amacımız her seferinde manuel işlem yapmamak için.Veya bir istemci üzerinden sccm client aracılığıyla trigger yapabilirsiniz:

Bir sonraki makalemizde istemci tarafındaki işlemleri, log dosyalarını, monitoring ve troubleshooting kısımlarını işleyeceğiz

SCCM 2012 - Software Updates 1 – Wsus Tanımları ve SCCM Tarafında İlk Adımlar

2012-12-23T19:37:00Z

Bu yazımı dizimizde sccm ile güncelleştirmeleri nasıl yöneteceğimizi anlatacağız. 1nci yazımızda genel gereksinimler, sccm konsoluna uzak wsus sunucusunu tanımlama, adımlar, olası sorunlar ve çözümlerinden bahsedeceğiz. Genel anlamda wsus altyapısını kullanarak wsus üzerinde indirilen updatelerin sccm ile daha esnek yönetilmesini sağlayacağız diyebiliriz. Sccm ile yazılım yönetmek için ana esaslar şunlardı

1 – Wsus sunucumuzun tanımlı olması, veya sccm suucularından birine wsus kurulumu yapmak

2 – Wsus sccm sunucusu üzerinde değilse senkronize edilen sccm sunucusuna wsus konsolunu kurmak

3 – group policy ayarlarında tanımlanan wsus server tanımını silmek.

Bunun dışında tabiki çok daha detaylı konular var ama basitten gelişmişe doğru gitmek için farklı parçalarda serimizi tamamlayacağız.

Sccm genel anlamda wsus üzerinden güncelleştirmeleri kopyalar, ayrı klasörlerde toplar, bunları collectionlara farklı schedule seçenekleri ve gelişmiş seçeneklerle dağıtır.

Wsus ve konsol kurulumu makalemizin dışında kaldığı için biz group policy seçeneği ile resimli anlatımımıza başlayacağız.

1 - Group Policy ayarlarının devre dışı bırakılması, bu ayar disable olmalıdır

2 – Wsus sunucusunun sccm ortamına eklenmesi

Aşağıda dikkat etmemiz gereken durumlar şunlardır, eğer internet üzerinden erişim sağlanacaksa dış sağlayıcı bir dns hizmetinden bu sunucu isim bir dns isimi almalı ve port yönlendirmelerini yapmalıyız, yalnız internet üzerinden update alma senaryosu için başka gereksinimlerimiz de var, onları başka bir makalede işleyeceğiz. Diğer birkonu ise installation account ,eğer sccm sunucumuzun hedef sunucuda local admin hakkı yok ise bu kısımda manuel olarak yetkili bir hesap girebiliriz

Aşağıda ise ilgili rolu seçenerek devam ediyoruz

Aşağıda aktivasyon işlemine geçiyoruz, ve wsus konfigürasyonuna uygun portları seçiyoruz.

Hedef olarak updatelerin nereden indirileceği kısmını tanımlıyoruz, eğer hedef wsus sunucumuz internetten updateleri indirecekse aşağıdaki gibi ilerliyoruz.

Aşağıda varsayılan zaman aralığımız bir hafta, bunu değiştirebilir, sonradan konfigüre edebilir veya manuel tetikleyebiliriz.

Herhangi bir update, bir önceki updateleri geçersiz hale getirirse buna superseed denir ve bu updatelerin ne zaman wsus üzerinde etkisiz hale getirileceğini aşağıdaki kısımdan seçebiliriz.

Bu kısımda yaptığımız tüm ayarlar wsus sunucusunun kurulum sonrasında ki sihirbaz adımlarına benzemektedir, sadece bir kaç sccm’e özel gelişmiş ayarlar vardır, tabiki bu kısımda konfigürasyon yapmak yeterli, wsus kurulumu sonrası sihirbazçalıştırmaya da bu nedenle gerek yoktur. Ardından istenilen güncelleştirme tipi ve ürünleri de seçerek sihirbazı tamamlamış oluruz.

Ardından senkronizasyonu başlatabiliriz.

Ardından durumu gözlemlemek için loglarımızı açabiliriz.

Eğer loglar boş geliyorsa veya 5 dakika içinde sadece started şeklinde görnüyorsa diğer wsus loglarına bakın. Wsus sunucusunda ki iis ayarlarında wsus directory port ayarlarını ve portlara sccm üzerinden erişebildiğinizi kontrol edin.

Ccm tarafında konfigürasyon değişikliği gerekirse aşağıdaki menüyü kullanın.

Eğer updateler wsus synch manager logunda hala görünmüyorsa wsus sunucusuna internet explorer ile virtual directory üzerinden bağlanın. Eğer wsus kurulumu sonrası iis’i kaldirip tekrar kurduysaız veya iis üzerinde köklü değişiklikler yaptıysanız wsus rolünü kaldırıp ardındna iis rolünü kaldırın ve önce iis, ardından wsus kurulumu yapın.

Bu yazımıda genel anlamda sccm konsolunda sağlıklı bir wsus tanımı yapmak için gerekli olanlar, olası sorunlar ve çözümlerinden bahsettik, bir sonraki yazımızda güncelleştirmesi gruplayarak collectionlara dağıtım yapacağız. Bir sonraki makalemizde görüşmek üzere.

SCCM 2012 - Advanced Query Management Bölüm 3

2012-12-23T19:33:00Z

Query Makale serimizin 3üncüsünde bir önceki iki makalede kullandığımız yöntemlere mantıksal değer değişiklikleri katarak (and, or, not, () gibi) nasıl farklılıklar oluşturabileceğimizi göreceğiz. Bu makaleye geçmeden önce bir önceki makaleleri okumanızı öneriyorum ve başlık kısmını kısa tutarak kaldığımız yerden devam ediyoruz.(Bir önceki makalede yapılan işlemler bu makalede yapılmayarak makale kısa tutulacaktır, bu sebeple diğer makalelere göz atmanız önemlidir) Birinci makalemizde basit değerler, ikinci makalemizde ise gelişmiş değerlerle örnekler yapmıştık. Şimdi ise basit değerlere bileşenler ekleyerek devam edeceğiz.

Öncelikle kavramlarla başlayalım, aşağıdaki resimde bulunan tüm maddeleri önceki makalelerde işlemiştik, şimdi sıra expressionslarda. Bunu bir alt resimde daha detaylı açıklamak için büyük bir printscreen ile açıklama yapacağız.

Expressionsları yakından inceleyelim

1 – Yeni oluştur, yeni bir kriter girmek için kullanılır, varsayılan olarak bir önceki kriterle “and” ilişkisine girer

2 – Düzenle, var olan kriteri düzenler

3 – Sil, varolan kriteri siler

4 – Grupla, Seçilen öğeleri gruplar. Bu seçenek karışık gibi görünmekle beraber aslında son derece açıktır. Tıpkı matematik işlemlerindeki parantez gibi düşünebiliriz.

Örnek: 3+2=6, x2=12, 3+(2x2)=7 gibi.

Örnek 2: 4 gb altı ram olan sunucular+2008 sunucular+sp1 yüklü sunucular= bu üç özelliği barındıran sunucuların listesi

(4 gb altı ram olan sunucular+2008 sunucular)+sp1 yüklü sunucular = 4gb altı ram olan 2008 sunucuların içindeki sp1li sunucular

5 – Gruplamayı sil, gruplamayı siler

6 - &| - Ve – veya özelliği arasında geçiş yapar

7 - ! – Değil seçeneğidir, örnek: 2008 sunucular+sp1 yüklü sunucular + file server özelliği yüklü olmayan sunucular

Şimdi örnekleri genişletelim

1 – Yeni bir Simple query oluşturalım ve sonuçlarına bakalım. 326 adet W7 pc sıralanmış durumda.

2 – Bir simple query daha yazıyoruz ve ram miktarını 180 mb üzeri olarak seçiyoruz.

İkinci kriter otomatik olarak and ifadesini kullanır.

Sonuçlar 33 adet.

3 – 3ncü br kriter girelim, işlemci miktarı.

Sonuç: 32 öğe

İlk iki öğeyi gruplayarak hem 1 hem 2nci kriter özelliklerini taşıyan sonuçları 3ncü kriter ile eşleşenlerini bulabiliriz.

Query language içerisine bakarsak

select distinct SMS_R_System.NetbiosName from SMS_R_System inner join SMS_G_System_X86_PC_MEMORY on SMS_G_System_X86_PC_MEMORY.ResourceID = SMS_R_System.ResourceId inner join SMS_G_System_PROCESSOR on SMS_G_System_PROCESSOR.ResourceID = SMS_R_System.ResourceId where (SMS_R_System.OperatingSystemNameandVersion = "Microsoft Windows NT Workstation 6.1" and SMS_G_System_X86_PC_MEMORY.TotalPhysicalMemory > 180000) and SMS_G_System_PROCESSOR.MaxClockSpeed > 2000

Diğer bir örnek ise or karakterini kullanmaktır.

Burada ise 180 mb üstü veya W7 kurulu olan pclerin sonucunu 2 ghz işlemci hızı olan kriter sonucuyla birleştireceğiz.

select distinct SMS_R_System.NetbiosName from SMS_R_System inner join SMS_G_System_X86_PC_MEMORY on SMS_G_System_X86_PC_MEMORY.ResourceID = SMS_R_System.ResourceId inner join SMS_G_System_PROCESSOR on SMS_G_System_PROCESSOR.ResourceID = SMS_R_System.ResourceId where (SMS_R_System.OperatingSystemNameandVersion = "Microsoft Windows NT Workstation 6.1" orSMS_G_System_X86_PC_MEMORY.TotalPhysicalMemory > 180000) and SMS_G_System_PROCESSOR.MaxClockSpeed > 2000

Tabiki sonuçları sütunlara dökmek için general tabında bu sutünları belirtmeyi unutmayın.

Son seçeneğimiz değili ise şu şekilde kullanabiliriz.

Sonuçlar aşağıda.

Tabiki bu örnekleri yüzlerce eçenek ile çoğaltabilirsiniz, Bir sonraki makalemizde görüşmek üzere.